Η τιμωρία του μικρού πρίγκιπα

Ο καθηγητής του μικρού πρίγκιπα είναι πολύ ευχαριστημένος με τον μαθητή του, που είναι έξυπνος, μελετηρός , πειθαρχημένος και εύκολα μαθαίνει, όλα όσα ο καθηγητής του διδάσκει.
Κάποια μέρα όμως ο καθηγητής , χωρίς να υπάρξει κάποιος λόγος , τιμωρεί αυστηρά τον μαθητή του. Όσο και να διαμαρτύρεται ο μικρός πρίγκιπας , ο καθηγητής είναι ανένδοτος και απαιτεί να δεχτεί ο πρίγκιπας την τιμωρία, χωρίς να του εξηγήσει, για πιο λόγο τον τιμωρεί.
Μετά από χρόνια ο μικρός πρίγκιπας ανεβαίνει στον θρόνο και γίνεται βασιλιάς. Από τα πρώτα πράγματα που έκανε, ήταν να στείλει να του φέρουν τον καθηγητή των παιδικών του χρόνων και να του ζητήσει εξηγήσεις για την αδικία που είχε διαπράξει.
-Γιατί με τιμώρησες χωρίς να φταίω; ρώτησε.
-Όταν είδα τη νοημοσύνη σου, κατάλαβα αμέσως ότι θα κληρονομούσες το θρόνο του πατέρα σου, απάντησε ο παλιός του δάσκαλος. Αποφάσισα λοιπόν να σου δείξω, ότι η αδικία μπορεί να σημαδέψει έναν άνθρωπο για όλη του τη ζωή. Καθώς ξέρεις τι σημαίνει αυτό, συνέχισε ο καθηγητής, πιστεύω, ότι ποτέ δεν θα τιμωρήσεις κανέναν χωρίς λόγο.

Ο άτυχος άντρας στην ταβέρνα

Διάλογος βασιλιά με σοφό

Ένας βασιλιάς μιλούσε με έναν σοφό:
- Τι φωτίζει τον άνθρωπο;
- Ο ήλιος, βασιλιά μου, απάντησε ο σοφός.
- Μετά τη δύση του ηλίου, τι φωτίζει τον άνθρωπο;
- Το φεγγάρι.
- Όταν η νύκτα είναι αφέγγαρη;
- Τότε η φλόγα του λυχναριού είναι το φως.
- Αν σβήσει η φλόγα του λυχναριού, τότε τι είναι το φως;
- Η ομιλία. Ο άνθρωπος, πάει εκεί που ακούγεται φωνή, ακόμη κι αν εκεί είναι τόσο σκοτεινά , που δεν μπορεί να δει ούτε το ίδιο του το χέρι
- Αν όμως βασιλεύει η σιωπή, τότε τι αποτελεί φως για τον άνθρωπο; Τι μένει για τον άνθρωπο μέσα σε απόλυτο σκοτάδι και απόλυτη σιγή, όταν η μοναδική του παρέα είναι ο εαυτός του;
- Τότε το μοναδικό στήριγμα-φως και πηγή ζωής για τον άνθρωπο είναι η εσωτερική δύναμη, η ικανότητα να μη φοβάται τη μοναξιά. Ο πιο δυνατός άνθρωπος είναι εκείνος, που αντέχει την μοναξιά, νιώθει την απουσία των άλλων ανθρώπων , αλλά δεν του λείπουνε!

Όταν πέσεις πρέπει να σηκωθείς

Ο βασιλιάς που ήθελε να δει το Θεό

Κάποτε ένας βασιλιάς κατακτητής νίκησε τον αντίπαλο στρατό και ιππεύοντας μπήκε στην πόλη. Το χάος και ο πανικός στους δρόμους της πόλης ήταν έκδηλοι. Όλοι προσπαθούσαν να σωθούν απ' το σκληρό εχθρό. Ξαφνικά ο βασιλιάς είδε έναν γέρο, που συγκεντρωμένος προσευχόταν. Η ηρεμία και η αφοσίωση ήταν ζωγραφισμένα στο πρόσωπο του γέροντα και προξένησαν έκπληξη στον βασιλιά. Περικυκλωμένος από τους καβαλάρηδες-συνοδούς ο βασιλιάς πλησίασε τον γέροντα, ο οποίος συνέχιζε την προσευχή του.
Ο βασιλιάς φώναξε:
- Ανόητε! Η βλακεία σου στέρησε και το φόβο. Μήπως νομίζεις, πως οι ανόητες προσευχές σου, θα σε προστατέψουν απ' το ανελέητο σπαθί;
Ατάραχος ο γέροντας απάντησε:
- Όλα είναι κάτω από το θέλημα του Θεού.
Ο βασιλιά γέλασε φωναχτά. Η συνοδεία του άρχισε να κοροϊδεύει τον ανυπεράσπιστο γέρο. Όταν ο βασιλιάς ηρέμησε, είπε:
- Με αναγκάζεις, να σου δώσω ένα σκληρό μάθημα, που θα σε συνετίσει. Εάν τώρα, αμέσως δε μου δείξεις τον Θεό σου, στον οποίον στηρίζεσαι, θα σε κρεμάσω.
- Θέλεις να δεις τον Θεό; ρώτησε ο γέροντας.
- Ναι, θέλω να μου τον δείξεις.
- Όμως πριν, πρέπει να εκπληρώσεις ένα όρο.
Ο υπεροπτικός βασιλιάς ξεστόμισε:
- Ακούω τον όρο σου.
- Θα σου δείξω τον Θεό, αν καταφέρνεις, μετρώντας μέχρι τα δέκα, να καρφώσεις τα μάτια σου στον δίσκο του ήλιου, χωρίς να αναγκαστείς να τα κλείσεις.
Ο βασιλιάς προσπάθησε, όμως δε μπόρεσε. Πρόλαβε να μετρήσει ως τα τρία, όταν από τα μάτια έτρεξαν δάκρυα και μετά έσκυψε το κεφάλι του.
Ο σοφός γέροντας είπε:
- Η αλαζονεία στέρησε από εσένα τη λογική σου. Θέλεις να δεις τον Θεό, αλλά δεν έχεις την ικανότητα να δεις, ούτε το δημιούργημά του!
Ο βασιλιάς έμεινε έκπληκτος από τη σοφία του γέροντα, του χάρισε τη ζωή και τον πήρε κοντά του σαν σύμβουλο.

Το ξεραμένο δέντρο στην άκρη του δρόμου

Ο νεαρός γιόγκι

Ένας νεαρός γιόγκι μέσα σε μια βάρκα , στην άκρη της λίμνης, κλείνει τα μάτια και διαλογίζεται. Ξαφνικά αισθάνεται ένα τράνταγμα , κάτι έχει τρακάρει με την βάρκα του. Αναστατωμένος ανοίγει τα μάτια , έτοιμος να μαλώσει, με αυτόν που τράκαρε την βάρκα του, αλλά βλέπει, πως ο υπαίτιος είναι μια άδεια βάρκα , που λύθηκε το σχοινί και κινείται ακυβέρνητη .
Η οργή του πέφτει στο κενό και το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να κλείσει τα μάτια και να προσπαθήσει να συγκεντρωθεί πάλι στον εαυτό του
- Μετά από αυτό , διηγείται ο γιόγκι , κάθε φορά που κάποιος ήθελε να με προσβάλλει και μέσα μου ξυπνούσε η οργή, εγώ γελούσα και έλεγα: Και αυτή η βάρκα είναι άδεια.