Πέμπτη 2 Ιανουαρίου 2020

Που βρίσκεται η ευτυχία


Οι τυφλοί κι ο ελέφαντας


Πότε βρίσκουμε το νόημα της ζωής


Το νόημα της ζωής επηρεάζει κατά πολύ την υγεία μας, πότε όμως το βρίσκουμε σύμφωνα με τους ειδικούς;
Οι άνθρωποι που αναζητούν το νόημα στη ζωή, είναι πιθανότερο να το βρουν κοντά στα εξήντα τους χρόνια, σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη, οπότε ξεχάστε τις βιασύνες.
Τι είναι αυτό που σας γεμίζει χαρά και ευχαρίστηση στην καθημερινότητά σας; Είτε είναι η οικογένεια, οι φίλοι, η καριέρα είτε κάτι εντελώς διαφορετικό, ενδεχομένως να χρειαστεί να φτάσετε γύρω στα εξήντα σας, για να μπορέσετε να το εκτιμήσετε πλήρως, σύμφωνα με τους ειδικούς.

Υγεία και μακροζωία χαρίζει ο αυτοσκοπός
Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, στο Σαν Ντιέγκο, παρακολουθώντας περισσότερους από 1.000 ανθρώπους στις ΗΠΑ, ηλικίας 21 έως και άνω των 100 ετών, παρατήρησαν, ότι περισσότερο ικανοποιημένοι με τη ζωή τους ήταν εκείνοι, που βρίσκονταν περίπου στην μέση της παραπάνω ηλικιακής κλίμακας, δηλαδή στα εξήντα τους χρόνια. Όσοι αισθάνονται, ότι υπηρετούν ένα σκοπό, στο μεταξύ, εμφανίζονται περισσότερο υγιείς, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά, γεγονός που σημαίνει, ότι θα πεθάνουν πολύ πιο αργά στη ζωή τους, αφού υγεία και αυτοσκοπός είναι έννοιες στενά συνδεδεμένες, κατά τους επιστήμονες.
«Πολλοί αντιμετωπίζουν το νόημα ή το σκοπό της ζωής φιλοσοφικά. Ωστόσο, το νόημα της ζωής συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με την καλύτερη υγεία, την ευεξία και ενδεχομένως την μακροζωία. Όσοι βρίσκουν νόημα στην ζωή τους, είναι πιο ευτυχισμένοι και πιο υγιείς, συγκριτικά με εκείνους, που ακόμη δεν το έχουν βρει.»

Νεότητα και σύγχυση
Για να διαπιστωθεί, αν οι ενήλικες ψάχνουν ή έχουν βρει τον σκοπό στην ζωή τους, τους ζητήθηκε να αξιολογήσουν φράσεις όπως «αναζητώ ένα σκοπό στην ζωή μου» ή «έχω ανακαλύψει το νόημα στην ζωή μου». Όσοι δήλωσαν ότι είχαν καταλάβει ποιος ήταν ο δικός τους σκοπός, βρίσκονταν πράγματι σε καλύτερη ψυχολογική και σωματική υγεία, συγκριτικά με εκείνους, που ακόμα ήταν σε αναζήτηση.
«Όταν είσαι νέος, γύρω στα είκοσι, δεν είσαι σίγουρος για την καριέρα σου ή τον σύντροφο, που θα βρίσκεται δίπλα σου καθ’όλη την διάρκεια της ζωής σου. Ουσιαστικά αναζητώντας αυτά, ψάχνετε το νόημα της ζωής σας. Καθώς προχωράτε στα τριάντα, τα σαράντα και προσεγγίζετε τα πενήντα, το τοπίο ξεδιαλύνει. Οι περισσότερες σχέσεις σε αυτήν την ηλικία έχουν αποκρυσταλλωθεί και διαμορφωθεί στο πέρασμα των ετών. Η αναζήτηση κατά αυτόν τον τρόπο μειώνεται και όλα όσα σας προσδίδουν νόημα στην ζωή σας αυξάνονται.»

Δεν υπάρχει ένα νόημα
Βέβαια δεν μπαίνουμε στην διαδικασία αναζήτησης μόνο μία φορά στη ζωή μας, μιας και όταν αλλάξουν οι συνθήκες γύρω μας, όπως συμβαίνει παραδείγματος χάριν όταν κάποιος συνταξιοδοτείται, είναι ανάγκη να βρούμε το σκοπό μας εκ νέου, επαναπροσδιορίζοντας τα δεδομένα. Ωστόσο, η σύγχυση που αντιμετωπίζει κανείς δεν είναι ίδια, μιας και υπάρχουν ορισμένες σταθερές, όπως η οικογένεια, οι παλαιότερες εμπειρίες , που δύσκολα αλλάζουν.

Τα κρυφά πλεονεκτήματα του να μεγαλώνουμε
Συχνά θεωρούμε δεδομένα τα πλεονεκτήματα, που έρχονται με τα χρόνια εμπειρίας, όταν καταφέρνουμε επιτυχώς να χειριστούμε σύνθετες πληροφορίες ή να ανακάμψουμε από δυσκολίες.
Εδώ εστιάζουμε στις εκφάνσεις εκείνες της πνευματικής λειτουργίας, που μένουν ισχυρές ή βελτιώνονται με τα χρόνια. Αναφερόμαστε σε αυτές τις ενισχυμένες πνευματικές λειτουργίες ως «κρυφά πλεονεκτήματα», επειδή δεν παρατηρούμε τους πολλούς τρόπους, με τους οποίους τα χρόνια ζωής οδηγούν σε βελτιωμένες πνευματικές δεξιότητες.
Γιατί είναι δύσκολο να αναγνωρίσουμε αυτά τα πλεονεκτήματα; Αρχικά, τα αρνητικά στερεότυπα για τη γήρανση και τις γνωστικές ικανότητες βρίθουν στον δυτικό πολιτισμό. Αυτό κάνει δυσκολότερο, το να δούμε καθαρά τα πλεονεκτήματα, του να μεγαλώνουμε. Για παράδειγμα, αν και οι ενήλικες όλων των ηλικιών χάνουν συχνά τα κλειδιά και τα κινητά τους τηλέφωνα, όταν αυτό συμβαίνει σε άτομα ώριμης ηλικίας , είναι πιθανότερο αυτά τα κενά μνήμης να θεωρηθούν σαν δείγμα γήρανσης.
Επιπλέον, το να έχουμε την πραγματική αντίληψη της πνευματικής μας οξυδέρκειας , της μεταγνώσης μας, αποτελεί από μόνο του μια γνωστική νίκη. Είναι κάτι, που οι περισσότεροι άνθρωποι καταφέρνουμε να το αντιληφθούμε.
Κατά τρίτον, καθώς αρχίζουμε να χάνουμε την εμπιστοσύνη στην πνευματική μας ακρίβεια, αρχίζουμε να βασιζόμαστε περισσότερο σε εξωτερική βοήθεια. Ψωνίζουμε πια συμβουλευόμενοι συχνά τη λίστα, ελέγχουμε συνεχώς το ημερολόγιό μας και χρησιμοποιούμε το τηλέφωνό μας, για να αποθηκεύουμε πληροφορίες.
Κάνοντας αυτό, δεν στερούμαστε μόνο τη χρήση του νου μας, αλλά εμποδίζουμε τον εαυτό μας, να αναγνωρίσει τους μικρούς μας πνευματικούς θριάμβους. Ορισμένες φορές, αποφεύγουμε να τεστάρουμε τις δεξιότητές μας και αυτό μας εμποδίζει, να αναγνωρίζουμε τα πλεονεκτήματα της γνωστικής γήρανσης.
Η διαδικασία ηλικιακής ωρίμανσης προσφέρει πολλά οφέλη, γνωρίζουμε πλέον τι μας αρέσει και τι όχι, πού είμαστε δυνατοί και πού υστερούμε, ποιες είναι οι προτεραιότητές μας και τι δεν χρειάζεται να αναζητήσουμε ή να κυνηγήσουμε.
Αντιλαμβανόμαστε ξεκάθαρα, ποιους ανθρώπους θέλουμε να έχουμε δίπλα μας και μπορούμε να αναγνωρίσουμε έγκαιρα, εκείνους που σύντομα θα αποδειχθούν τοξικοί. Διαθέτουμε όλη εκείνη τη σοφία και τη γνώση, που κάποτε θαυμάζαμε στους μεγαλύτερους ανθρώπους. Και η λίστα είναι ατελείωτη.

Το λιοντάρι που αιχμαλωτίστηκε


Έπιασαν έναν λιοντάρι και το έβαλαν σε μια πολύ μεγάλη αυλή με ψηλό φράχτη. Ο χώρος ήταν γεμάτος λιοντάρια.
Περνώντας οι μέρες το λιοντάρι γνώρισε την κοινωνική ζωή των άλλων λιονταριών, τα οποία ζούσαν εδώ πολύ καιρό. Τα λιοντάρια ήταν χωρισμένα σε διάφορες ομάδες, πολιτικές, θρησκευτικές και η κάθε ομάδα είχε την δική της δράση, την δική της φιλοσοφία, τα δικά της δόγματα και ιερά κείμενα, τις δική της ιδεολογία.
Τα μέλη μιας ομάδας μαζευόταν όλοι μαζί, για να δείχνουν το μίσος τους και να απειλούν αυτούς, που τους στέρησαν την ελευθερία. Δυστυχώς αυτή η δράση τους δεν άλλαζε τίποτα, αφού από το μίσος και τις φωνές δεν είχε συμβεί κάτι, που να καλυτερέψει οι κατάστασή τους στην αιχμαλωσία.
Τα μέλη μιας άλλης ομάδας συναντιόνταν, για να τραγουδάνε συναισθηματικά τραγούδια, ονειρευόμενα μελλοντικές πεδιάδες χωρίς φράχτες.
Τα μέλη της τρίτης ομάδας μαζεύονταν, για να εκπονήσουν μυστικά τρομοκρατικά σχεδία, για να εκφοβίζουν τα μέλη των άλλων ομάδων. Αυτοί ήταν συνωμότες και η δράση τους αφορούσε, όχι τόσο αυτούς που τους υποδούλωσαν, αλλά αποσκοπούσε σε αντιπαλότητα με τις άλλες ομάδες σκλαβωμένων λιονταριών.
Η κάθε ομάδα προσπαθούσε να προσελκύσει τον πρωτάρη, αλλά εκείνος δίσταζε. Η αναποφασιστικότητα του προερχόταν από το γεγονός, πως παρατηρούσε έναν συγκεκριμένο λιοντάρι, που ήταν πάντα απομονωμένο και σκεπτικό. Αυτό το λιοντάρι με την στάση του τραβούσε την προσοχή του πρωτάρη, σαν να είχε κάποια εξουσία, κάποια μαγική δύναμη. Έτσι και οι άνθρωποι, που ζουν μέσα στον όχλο, χάνουν την συνειδητότητά τους και την έλξη τους, ενώ εκείνοι που ζουν απομονωμένοι, μαζεύουν γύρω τους την αύρα της υπόληψης.
Ο αρχάριος με ντροπαλότητα πλησίασε το μοναχικό λιοντάρι και του ζήτησε να του εξηγήσει, γιατί ζούσε απομονωμένο.
– Αυτές οι ομάδες δεν έχουν καμία σημασία. Αυτά τα ανόητα όντα κάνουν πολλά και διάφορα, αλλά όχι αυτό που πρέπει. Εγώ ξέρω τι πρέπει να κάνω, για να αποκτήσω την ελευθερία μου.
– Σε παρακαλώ πες μου, τι είναι αυτό που κάνεις εσύ, ρώτησε ο πρωτάρης.
– Ακόμη και τώρα τον φράχτη, που τριγυρίζει το μέρος , που βρισκόμαστε αιχμάλωτοι, τον έχω μισογκρεμισμένο. Εγώ μελετώ και παρατηρώ τη φύση του φράχτη, προσπαθώ να καταλάβω με ποια υλικά είναι φτιαγμένος , ώστε να βρω τρόπο να τον καταστρέψω και να ξαναβρώ την ελευθερία μου. Αυτό είναι το μοναδικό ουσιαστικό πράμα στη ζωή εδώ, να καταλαβαίνεις τη φύση του φράχτη, ώστε με την αποδόμησή του να καταφέρεις να απελευθερωθείς.
Οι περισσότεροι από εμάς ζούμε σαν τα λιοντάρια , περιορισμένοι μέσα στους φράκτες , που χτίσανε οι άλλοι , αλλά ακόμη και εμείς οι ίδιοι , χωρίς να το έχουμε συνειδητοποιήσει. Σαν τις διάφορες ομάδες των λιονταριών μεριμνούμε και τυρβάζουμε για πολλά , όχι όμως για αυτό που είναι βασικό , το πώς δηλαδή θα καταφέρουμε να άρουμε τους περιορισμούς μας και να ζήσουμε πραγματικά ελεύθεροι. Που και που κάποιοι λίγοι από εμάς αντιλαμβάνονται την κατάστασή τους και επειδή δεν τους πιστεύουμε πως βρισκόμαστε μέσα σε τείχη , που μας περιορίζουν , όταν μας φωνάζουν για να μας το επισημάνουνε , απομονώνονται από εμάς , επιλέγουν τη μοναχικότητα και προσπαθούν ανεμπόδιστοι να ανακαλύψουν τους περιορισμούς τους, ώστε να αποκτήσει νόημα η ζωή τους , όταν καταφέρουν να βρουν την ελευθερία τους !
Ο Υπηρέτης


Γλυκά λόγια στα αυτιά


Η αχαριστία