Η ανταμοιβή για την εγκράτεια

Έναν καιρό ζούσε ένας ασκητής, που ήταν παρθένος. Κήρυξε πόλεμο στο σεξουαλικό πάθος μέσα του και στους άλλους και τήρησε την παρθενία του μέχρι το τέλος της ζωής του.
Όταν ο ασκητής πέθανε , ο μοναδικός πιστός του μαθητής δεν άντεξε το θάνατο του Δασκάλου του και πέθανε κι αυτός!
Όταν ο μαθητής βρέθηκε στον άλλο κόσμο, δεν πίστευε στα μάτια του, είδε τον αγαπημένο του δάσκαλο να κάθεται και πάνω στα γόνατά του να βρίσκεται μια πολύ όμορφη γυναίκα !
Σιγά-σιγά άρχισε να καταλαβαίνει, πως ο δάσκαλός του ανταμείβεται για την σεξουαλική του εγκράτεια στη γη. Το σοκ πέρασε και ο μαθητής πλησίασε τον δάσκαλό του και του είπε:
– Αγαπητέ δάσκαλε, τώρα ξέρω πως ο Θεός είναι δίκαιος, αφού τώρα στον παράδεισο, εσείς παίρνετε την ανταμοιβή σας για την εγκράτειά σας πάνω στη γη.
Εκνευρισμένος τότε του φώναξε ο δάσκαλος:
– Βλάκα! Εδώ δεν είναι ο παράδεισος και εγώ δεν παίρνω καμία ανταμοιβή, αυτό που βλέπουν τα μάτια σου είναι η τιμωρία της πόρνης για τη ζωή, που έζησε στη γη !

Ο Βοσκός και ο Καιρός

Μη φυλακίζεις ότι αγαπάς

Μια φορά και έναν καιρό, ήταν ένα πουλί. Στολισμένο με δυο τέλειες φτερούγες με λαμπερό, χρωματιστό και υπέροχο φτέρωμα. Ήταν δηλαδή ένα ζώο, φτιαγμένο για να πετάει ελεύθερο και να αιωρείται στον ουρανό, δίνοντας χαρά, σε όποιον το παρατηρούσε.
Μια μέρα μια γυναίκα είδε το πουλί και το ερωτεύτηκε.
Έμεινε να κοιτάζει το πέταγμά του με το στόμα ανοιχτό από τη σαστιμάρα, με την καρδιά της να γοργοχτυπάει και τα μάτια της να λάμπουν από συγκίνηση.
Την κάλεσε να πετάξει μαζί του και ταξίδεψαν μαζί στον ουρανό μέσα σε απόλυτη αρμονία. Η γυναίκα θαύμαζε, υμνούσε και λάτρευε το πουλί.
Αλλά τότε σκέφτηκε :
« Μπορεί να θέλει, να γνωρίσει μακρινά βουνά! »
Και η γυναίκα αισθάνθηκε φόβο. Φόβο μην το ξανανιώσει πια αυτό με άλλο πουλί. Και αισθάνθηκε φθόνο, φθόνο για την ικανότητα του πουλιού να πετάει. Και αισθάνθηκε μοναξιά. Και σκέφτηκε :
« Θα στήσω παγίδα. Την επόμενη φορά που θα εμφανιστεί το πουλί, δεν θα ξαναφύγει. »
Το πουλί που ήταν κι αυτό ερωτευμένο, επέστρεψε την επόμενη μέρα, έπεσε στην παγίδα και κλείστηκε στο κλουβί.
Κάθε μέρα η γυναίκα κοιτούσε το πουλί. Ήταν το αντικείμενο του πάθους της και το έδειχνε στις φίλες της που σχολίαζαν :
« Μα εσύ τα έχεις όλα! »
Όμως άρχισε να γίνεται μια παράξενη μεταμόρφωση. Αφού έγινε δικό της το πουλί και δεν χρειαζόταν πια να το κατακτήσει, έχανε το ενδιαφέρον της γι΄αυτό. Το πουλί χωρίς να μπορεί να πετάξει και να εκφράζει το νόημα της ζωής του, πήρε να μαραζώνει, να χάνει την λάμψη του, να ασχημαίνει και η γυναίκα δεν του έδινε πλέον την προσοχή της, μόνο το τάιζε και φρόντιζε το κλουβί του.
Μια ωραία μέρα το πουλί πέθανε. Η γυναίκα λυπήθηκε πολύ και το σκεφτόταν συνέχεια. Αλλά δε το θυμόταν να ήταν μέσα στο κλουβί, αλλά θυμόταν μόνο τη μέρα, που το είδε πρώτη φορά, να πετάει ευχαριστημένο μέσα στα σύννεφα!
Αν παρατηρούσε τον εαυτό της, θα ανακάλυπτε, ότι αυτό που τη συγκινούσε τόσο πολύ στο πουλί, ήταν η ελευθερία του, η ενέργεια που εξέπεμπαν οι φτερούγες του, όχι το ίδιο του το σώμα.
Χωρίς το πουλί και η δική της ζωή έχασε το νόημα της και ο θάνατος ήρθε να χτυπήσει την πόρτα της.
« Γιατί ήρθες ; » ρώτησε το θάνατο. 
« Για να μπορέσεις να ξαναπετάξεις μαζί του στα ουράνια, » αποκρίθηκε ο θάνατος. « Αν δεν το είχες φυλακίσει στο κλουβί και το άφηνες ελεύθερο να πετάει και πάντα να επιστρέφει σε εσένα, θα το αγαπούσες και θα το θαύμαζες περισσότερο. Τώρα όμως χρειάζεσαι εμένα, για να μπορέσεις να το ξαναδείς! »

Ο Θυμός

Ο θυμός είναι ένα συναίσθημα, το οποίο έχει πολλαπλούς τρόπους έκφρασης. Από μία σχεδόν αδιάφορη στιγμιαία ενόχληση, έως ένα χρόνιο συναίσθημα θυμού, το οποίο μπορεί να φτάσει ως την οργή.
Ο θυμός μπορεί να προκληθεί, είτε από εσωτερικούς παράγοντες, είτε από εξωτερικούς. Οι αιτίες που μπορεί να τον προκαλέσουν, πολλές και ποικίλες, από φαινομενικά ασήμαντα πράγματα, όπως η μετακίνηση ενός αντικειμένου στο σπίτι, έως το πένθος. Εξάλλου, ο θυμός είναι ένα από τα πέντε στάδια του πένθους, μαζί με την άρνηση, τη διαπραγμάτευση, την κατάθλιψη και την αποδοχή.
Σε γενικές γραμμές, όμως, ο θυμός κινητοποιείται μέσα μας, όταν νιώσουμε πως δεχόμαστε απειλή. Όταν το Εγώ μας αισθανθεί κίνδυνο.
Ένας θυμωμένος άνθρωπος μπορεί να έχει κακοποιηθεί , με διάφορους τρόπους , από τα παιδικά του χρόνια. Μπορεί να έχει μεγαλώσει σε μία οικογένεια που απαιτούσε πολλά από αυτόν, οπότε παντού και σε όλους βρίσκει λάθη. Ίσως να έχει βιώσει προδοσία, ώστε έχει συσσωρεύσει μέσα του πικρία, που σταδιακά μετατράπηκε σε θυμό. Μπορεί να νιώθει αδικία από τον τρόπο, που του φέρθηκαν οι άνθρωποι, η ζωή, ακόμη και η θεία δύναμη.
Έτσι, σταδιακά, η αδικία μπορεί να γίνει αγανάκτηση και αυτή να καταλήξει σε έναν αδυσώπητο θυμό. Ακόμα, η αδυναμία που μπορεί να έδειξε, στο να υπερασπιστεί τον εαυτό του, όταν δέχτηκε παραβίαση των ορίων του, γίνεται θυμός, ο οποίος μαίνεται μέσα του και ψάχνει αιτίες να εκδηλωθεί.
Η εσωτερική αγωνία του ατόμου να ακουστεί, αποτελεί τη βασικότερη αιτία του θυμού. Αυτή η ανάγκη μπορεί να παρουσιαστεί με διάφορους τρόπους, ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία του ανθρώπου, που τον κυοφορεί. Μπορεί να μετατραπεί σε ενοχή, ντροπή, αίσθημα ανεπάρκειας, απάθεια, αποτραβηγμένη σιωπή, θλίψη, νωθρότητα, μουντή δυσαρέσκεια, ανικανοποίητα συναισθήματα.
Μπορεί ακόμη να εκφραστεί με υπερβολικές απαιτήσεις, βία, σαρκασμό, κυνισμό, επίκριση, κριτική, αρνητικότητα, κουτσομπολιά, διάθεση να δημιουργεί προστριβές , γενικά χαρακτηριστικά επιθετικής συμπεριφοράς. Είτε η έκφρασή της έχει την τάση μίας εσωστρεφούς μορφής (γιν), είτε μίας πιο εξωστρεφούς συμπεριφοράς (γιανγκ). Δεν παύει να είναι θυμός.
«Ο θυμός είναι η εκδίκηση των λαθών των άλλων, επάνω στον εαυτό μας» – Alexander Pope
Εν κατακλείδι, ο θυμός είναι μία έντονη ενέργεια, που, πολλές φορές, μπορεί να είναι χρήσιμη, όπως όλα τα συναισθήματα. Το πρόβλημα δεν έγκειται λοιπόν στο όποιο συναίσθημα, αλλά στην έλλειψη επεξεργασίας και διαχείρισης. Αυτή η έλλειψη οδηγεί, κάποιες φορές, σε μία κατάσταση σμίκρυνσης του εαυτού.
Για να γλυτώσουμε από το θυμό, εγκαταλείπουμε τη δύναμή μας, λόγω του φόβου της έκρηξης. Οπότε μπαίνουμε σε μία συστολή, ένα κλείσιμο, που οδηγεί σταδιακά στο φόβο και, φυσικά, όταν αυτός μας κατακλύσει, μπορεί να επιστρέψουμε στο θυμό, που όμως κρύβει πίσω του τα δάκρυα του πόνου που νιώθουμε. Μόλις και αυτό το συναίσθημα κατασταλεί, θα επιστρέψουμε στη συστολή.
Εν τέλει, ένας φαύλος κύκλος σχηματίζεται, που μας πετά έξω από τον εαυτό μας.
Φανταστείτε ότι η αλήθεια σας βρίσκεται τοποθετημένη στον πυρήνα σας. Υπάρχει εκεί, έστω και αν δεν την αναγνωρίζετε συνειδητά. Εξωτερικά, όμως, υπάρχουν οι ρόλοι, που έχουν δομηθεί από τις επιρροές, που έχετε δεχτεί από το εξωτερικό περιβάλλον, οικογένεια, κουλτούρα, κοινωνικά δεδομένα κλπ. Η αντίθεση αυτή, έστω και αν δεν είναι συνειδητή επαναλαμβάνω, δημιουργεί μία εσωτερική τριβή, που μπορεί να παρουσιαστεί στο τέλος ως θυμός για τον εαυτό.
«Τα ατυχήματα είναι εκφράσεις θυμού. Υποσημειώνουν την ύπαρξη συσσωρευμένης αγανάκτησης, λόγω της αδυναμίας μας να υπερασπιστούμε την αλήθεια μας» – Louise Hay
Για παράδειγμα: Το όνειρό σας από παιδί ήταν να ασχοληθείτε με τη μουσική. Η οικογένειά σας, όμως, σας έπεισε ότι πρέπει να βρείτε μία εργασία όπου θα είστε πιο ασφαλείς. Σας γαλούχησαν με έναν πιο συντηρητικό σκέψης και συμπεριφοράς. Έτσι, ξεχάσατε την επιθυμία σας και στραφήκατε στο «πρέπον».
Ο ψυχισμός σας, για να μην καταρρεύσει μέσα σε αυτήν την εσωτερική αντίθεση, δημιουργεί μία συνδετική ύλη, η οποία να μπορεί να κρατήσει τα διαφορετικά, αποκλίνοντα κομμάτια σας ενωμένα μεταξύ τους, τον υπερέλεγχο. Με λίγα λόγια, όσο δε μπορείτε να υπερασπιστείτε την αλήθεια σας, τον εαυτό σας, τόσο πιο σκληρός θα γίνεται ο έλεγχος.
Εν τέλει, όμως, μπορούμε να διακρίνουμε την αλήθεια μας;
Η αμφιβολία ξεκινά από το νου, ενώ η αμφισβήτηση, από το συναίσθημα. Όταν αυτά τα δύο έχουν τοξινωθεί από τις νοσηρές απόψεις, πεποιθήσεις και «πιστεύω» των άλλων, από τα παιδικά μας χρόνια, πώς θα μπορέσουμε να διακρίνουμε ορθά την αλήθεια μας, ως ενήλικες;
Εδώ έρχεται ένα ακόμη ερώτημα να προστεθεί: Πώς μπορούμε να ενηλικιωθούμε ουσιαστικά, όταν δεν έχουμε αναγνωρίσει την ύπαρξή μας; Στην πραγματικότητα, δεν έχουμε τον έλεγχο των καταστάσεων. Απλά, έχουμε στήσει υψηλά τείχη, όπου φυλάμε μέσα με αγωνία το «δεν είμαι αρκετός». Πώς να νιώθετε, άλλωστε, αρκετοί, όταν έχετε αμφισβητηθεί τόσο;
Αυτή η μόνιμη επιφυλακή, θα γίνει ένταση και θυμός, στο πέρασμα των χρόνων. Όσο και αν ποθείτε αγάπη, σύνδεση με ανθρώπους, δώρα από τη ζωή, θα γρυλίζετε σε ότι πλησιάζει, καθώς τα τείχη που έχετε στήσει, είναι για εσάς ζήτημα ζωής ή θανάτου.
Μέσα από αυτό το πεδίο, το γεμάτο, από τη μία από ανεπάρκεια και από την άλλη από θυμό, ότι και αν ζητάτε, το εκλιπαρείτε να έρθει από κάπου εκεί έξω. Ένα «εγώ θέλω» σας στοιχειώνει, καθώς δεν φέρνει την υλοποίηση των πραγμάτων που ποθείτε. Μέσα από τη δήλωση αυτή, εμμένετε στη δόνηση του «κάτι μου λείπει και το αναζητώ». Όσο επιλέγετε από ανάγκη, δημιουργείτε αντίσταση στο σύστημά σας, γιατί δεν το πείθετε, μόνο αναπαράγετε την όποια έλλειψη.
Γυρίστε τη ματιά σας προς τα μέσα: Δείτε το θυμό σας και αφήστε τη ματιά σας να τον διαπεράσει και να πάει πιο πίσω από αυτόν. Όταν κατανοήσετε την αιτία, η άμυνα του θυμού θα διακοπεί. Σταματήστε τώρα, αυτήν τη στιγμή, το «εγώ θέλω» και πείτε «είμαι!». Δεν ψεύδεστε όταν λέτε «είμαι αγάπη», «Είμαι φως», «είμαι ένα δώρο για αυτή τη γη», γιατί είστε. Γεννηθήκατε με όλα αυτά τα στοιχεία μέσα στο κάθε σας κύτταρο.
Αγκαλιάστε το θυμό σας. Δεν είναι τίποτε άλλο, παρά ένας ψυχολογικός μηχανισμός άμυνας. Και θα δείτε , θα μαλακώσει. Μην ξεχνάτε να λέτε στον εαυτό σας «Είμαι!»
Τρόποι διαχείρισης
Συνήθως, ο σημερινός τρόπος ζωής δρα ιδιαίτερα επιβαρυντικά. Σίγουρα, θα βοηθήσει η λιγότερη επαφή με ηλεκτρονικά μέσα. Επίσης, το να εντάξετε στην καθημερινότητά σας την εξοχή θα επιδράσει θετικά, το περπάτημα βοηθά πολύ .
Αφιερώστε λίγα λεπτά χαλάρωσης στον εαυτό σας. Μην κάνετε τίποτα παραπάνω – και μόνο η ενέργεια που στρέφεται προς τα μέσα, θα σας βοηθήσει να ηρεμήσετε. Δώστε χώρο στην ανάγκη σας για ξεκούραση. Πάντα θα υπάρχουν πράγματα που πρέπει να γίνουν αλλά, πάνω από κάθε εξωτερική κατάσταση, είναι η εσωτερική σας υγεία.
Αναζητήστε την ουσιαστική πηγή του θυμού σας. Κατανοήστε ποιοι είναι οι λόγοι που τον ερεθίζουν π.χ. αίσθηση ανεπάρκειας. Μην κρύβετε τα συναισθήματά σας, ούτε να τα «πετάτε» δεξιά και αριστερά. Αναγνωρίστε τα, ώστε να μπορέσετε να τα διαχειριστείτε.
Τέλος, αναζητήστε τρόπους να ζήσετε μέσα από την αλήθεια σας. Πάντα υπάρχουν λύσεις που μπορούν να σας βοηθήσουν, αλλά σκεφτείτε ευέλικτα. Αναπτύξτε τις κατάλληλες δεξιότητες και χειριστείτε τις με τον κατάλληλο τρόπο για εσάς. Όταν πραγματικά συνδεθείτε με την αλήθεια σας, τα πράγματα θα αποκτήσουν άλλη ροή. Πιστέψτε στην αλήθεια σας και δείτε ,όλα αλλάζουν.

Ανώτερες ψυχές

Είναι οι ψυχές που ανήκουν σε ανθρώπους φωτισμένους, οι οποίοι έχουν ένα συγκεκριμένο σκοπό και λόγο ύπαρξης σε αυτή τη ζωή. Αυτές οι ψυχές των ανθρώπων είναι γνωστές και ως αρχαίες ψυχές καθώς κύρια χαρακτηριστικά είναι η συμπυκνωμένη πνευματική γνώση, η ισορροπία η σταθερότητα και η σοφία τους.
Πως εντοπίζεις τις ανώτερες ψυχές;
Οι άνθρωποι που έχουν αυτές τις ψυχές ξεχωρίζουν από τους υπόλοιπους, καθώς έχουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά, που είναι δύσκολο να μη τα διακρίνεις. Τα 11 πιο συνηθισμένα χαρακτηριστικά είναι αυτά που ακολουθούν:

1. Έχουν βλέμμα που μαγνητίζει και διαπερνάει.
Το βλέμμα τους σε διαπερνάει και είναι λες και κοιτάνε μέσα στη ψυχή σου. Με σταθερή ματιά μπορούν να καταλάβουν τι συμβαίνει έξω αλλά και μέσα σε σένα!

2. Το άγγιγμα τους είναι απαλό και ευγενικό.
Η αφή τους μπορεί να σε χαλαρώσει, να σε ηρεμήσει ακόμα και να σε θεραπεύσει ψυχικά..

3. Η φωνή τους είναι ευγενική, ήρεμη και καταπραϋντική.
Δεν είναι φωνακλάδες! Αντίθετα η φωνή τους εκπέμπει την ηρεμία αλλά και μία αίσθηση σιγουριάς και αλήθειας σε ότι λένε! Η σοφία διαγράφεται σε κάθε νότα, που παράγει η χροιά της φωνής τους.

4. Η αύρα τους είναι βαθιά και ακίνητη.
Παρόλο που είναι ήρεμα άτομα και δε μιλούν πολύ, η παρουσία τους και μόνο, είναι ζωηρή και λέει πολλά. Το καταλαβαίνεις από την αίσθηση ηρεμίας και θετικότητας, που επικρατεί όταν βρίσκεσαι γύρω τους.

5. Είναι ειλικρινείς σε όλες τους τις πράξεις.
Είναι έμπιστα άτομα που λειτουργούν με βάση την ειλικρίνεια και την υπευθυνότητα. Δεν θα περίμενες από ένα τέτοιο άτομο, να μη πραγματοποιεί τις υποσχέσεις του και για αυτό το λόγο πάντα προσέχει τα λόγια του.

6. Πιστεύουν στην ενότητα και στην σύνδεση όλων των πραγμάτων.
Για αυτούς όλοι πηγάζουμε από μία αιώνια συνείδηση και πηγή άπειρης ευφυίας. Για αυτό το λόγο όλοι είμαστε συνδεδεμένοι μεταξύ μας, άνθρωποι, ζώα , φυτά και η φύση ολόκληρη.

7. Δεν είναι υλιστικά άτομα.
Όχι οι εξελιγμένες ψυχές δεν είναι θύματα του καταναλωτισμού και δε θέλουν πολυτέλειες στη ζωή τους, ώστε να νιώσουν σημαντικοί και ευτυχισμένοι. Αντίθετα αντλούν την ενέργεια και τη χαρά από τις μικρές απολαύσεις τις ζωής, οι οποίες κατέχουν την ουσία και το νόημα της ύπαρξης!

8. Μοιάζουν νεώτεροι.
Η ηλικία δεν τους βαραίνει. Το πρόσωπό τους είναι καθαρό με λίγες ρυτίδες, όσα χρόνια και να περάσουν! Μοιάζουν νέοι στην όψη, καθώς η ψυχή τους είναι τόσο καθαρή.

9. Τιμούν τις ώρες που μένουν μόνοι τους.
Τους αρέσει η μοναξιά και δεν παραπονούνται, όταν μένουν μόνοι. Απεναντίας σε τέτοιες ώρες χαλαρώνουν, αναπληρώνουν ενέργεια και συλλέγουν πνευματικές και ψυχικές τάσεις ενέργειας, ώστε να συνεχίσουν το έργο της ζωής τους.

10. Αγαπούν τη φύση και τα ζώα.
Η αγάπη τους για τη φύση και τα ζώα δε κρύβεται! Το καλύτερο τους είναι μια εκδρομή στη φύση, σε ένα δάσος, σε ένα καταρράκτη κ.α Έχουν οικειότητα με τα ζώα, αλλά και τα ίδια τα ζώα φανερώνουν μία ενστικτώδη αγάπη προς αυτούς.

11. Έχουν για πυξίδα την αγάπη
Σε ότι και αν κάνουν, έχουν για οδηγό την αγάπη. Η αγάπη είναι αυτή που φιλτράρει και καθαρίζει το πρίσμα, μέσα από το οποίο βλέπουν τον κόσμο και μέσα από αυτή προσαρμόζεται η συμπεριφορά, τα λόγια και οι πράξεις τους.
Αν λοιπόν έχεις και εσύ κάποια από τα παραπάνω 11 χαρακτηριστικά τότε σίγουρα είσαι μία εξελιγμένη ψυχή. Χρησιμοποίησε αυτό το χάρισμα για το καλό !

Νασρεντίν

Είσαι πλούσιος ή φτωχός

Στα χρόνια τα παλιά κάποιος βασιλιάς αποφάσισε να στείλει το παιδί του, να περάσει μια νύχτα με μια πολύ φτωχή οικογένεια.
Σκοπός αυτής του της κίνησης ήταν, να αφήσει το νεαρό πριγκιπόπουλο, να δει με τα ίδια του τα μάτια τον τρόπο διαβίωσης ενός μέρους των μελλοντικών υπηκόων του, που όχι μόνο δεν είχαν χρήματα να ξοδέψουν, μα δυσκολεύονταν να αντιμετωπίσουν ακόμα και αυτή την απλή καθημερινότητα τους.
Ο βασιλιάς έντυσε σαν απλό χωρικό το παιδί και το συμβούλεψε να μην αποκαλύψει την ταυτότητα του, για να μην νοιώθουν άβολα οι οικοδεσπότες του.
Το βοήθησε να ανέβει σε μια παλιά άμαξα και πρόσταξε τον οδηγό, να το μεταφέρει στην οικογένεια, που είχε επιλέξει.
Την επόμενη ημέρα ο βασιλιάς υποδέχτηκε το νεαρό πρίγκιπα και του ζήτησε να του περιγράψει την εμπειρία του.
Το παιδί αφού τον κοίταξε για λίγη ώρα αμίλητο , αποκρίθηκε:
- Ήταν μια πολύ καλή εμπειρία πατέρα. Έχουμε πανέμορφα κάτασπρα άλογα ,που όπως λες πολλοί θα ζήλευαν, ενώ αυτοί έχουν σκυλιά και κότες και χήνες. Έχουμε ένα μεγάλο πλουμιστό σιντριβάνι και αυτοί έχουν το ποτάμι. Διαθέτουμε μια πελώρια ξεσκέπαστη βεράντα, αλλά αυτοί έχουν τον ουρανό με τα αστέρια και το φεγγάρι.
Έχουμε ένα τεράστιο κήπο γεμάτο λουλούδια , μα αυτοί έχουν όλο το δάσος.
Και ενώ ο βασιλιάς άκουγε αποσβολωμένος, τα όσα έλεγε με στόμφο ο γιος του, το παιδί πρόσθεσε:
- Σε ευχαριστώ πατέρα που μου έδειξες, πόσο φτωχοί είμαστε!
Σκέψου για λίγο και αποφάσισε , είσαι πλούσιος ή φτωχός;