Ο μεθυσμένος σύζυγος

Ο σύζυγος επιστρέφει στο σπίτι μεθυσμένος, ανοίγει την πόρτα , τρεκλίζοντας χτυπάει πάνω στα έπιπλα και ρίχνει κάτω κορνίζες, διακοσμητικά και κρυστάλλινα ανθοδοχεία , που σπάνε πέφτοντας , μέχρι που ο ίδιος παραπατάει και σωριάζεται στο δάπεδο του σαλονιού. Η γυναίκα του τον βοηθάει να ανασηκωθεί , τον πηγαίνει στο λουτρό και τον πλένει , του βγάζει τα ρούχα και τον ξαπλώνει στο κρεβάτι.
Την επόμενη μέρα ο σύζυγος ξυπνά, θυμάται πως γύρισε μεθυσμένος στο σπίτι , αλλά δεν θυμάται καμία λεπτομέρεια, για το τι έκανε ή τι έγινε κατά τη διάρκεια, που ήταν αυτός μεθυσμένος. Συνειδητοποιεί, πως το μεθύσι του ήταν πολύ άγριο και έντρομος φαντάζεται, το πόσο οργισμένη θα είναι μαζί του η γυναίκα του και αγωνιά, περιμένοντας την να εμφανιστεί και να του τα ψάλλει από την καλή και από την ανάποδη. Προσπαθεί να βρει δικαιολογίες να της πει για την κατάστασή του και ψάχνει όμορφα λόγια , προκειμένου να την ηρεμήσουν και να καταλαγιάσουν την οργή της εναντίον του.
Η ώρα περνάει και κανείς δεν μπαίνει στο υπνοδωμάτιο. Βρίσκει το θάρρος ο άντρας και κατεβαίνει στο σαλόνι. Πάνω στο τραπεζάκι βλέπει ένα σημείωμα . Είναι από την γυναίκα του . Το διαβάζει και αναρωτιέται αν τον γελούν τα μάτια του , επειδή εκείνη γράφει :
« Γλυκέ μου το αγαπημένο σου πρωινό με βούτυρο , μέλι , μαρμελάδα και ανάμικτο τοστ και φυσικά η σπιτική μου λεμονάδα για να το συνοδεύσεις , όταν το τρως , σε περιμένει πάνω στο τραπέζι της κουζίνας. Θα ήθελα να τρώγαμε μαζί το πρωινό , αλλά δυστυχώς έπρεπε να φύγω νωρίς , προκειμένου να αγοράσω από το παντοπωλείο ότι χρειάζεται , για να προλάβω να σου μαγειρέψω το μεσημέρι το αγαπημένο σου φαγητό . Δεν θα αργήσω , θα γυρίσω όσο πιο γρήγορα γίνεται , για να απολαύσω την παρέα μου μαζί σου. Σ’ αγαπώ ... »
Ο σύζυγος μένει κάγκελο από την έκπληξή του. Εκείνη την ώρα αντιλαμβάνεται την παρουσία του γιου του, οπότε τον ρωτάει να του πει, αν γνωρίζει τι συνέβη το προηγούμενο βράδυ , που γύρισε μεθυσμένος στο σπίτι .
Γελώντας ο γιος του απαντά :
« Όταν άνοιξες την πόρτα και μπήκες στο σπίτι ήσουν τύφλα στο μεθύσι , που δεν έβλεπες τίποτε γύρω σου, οπότε και παραπάτησες και σωριάστηκες στο δάπεδο. Όταν η μαμά σε τράβηξε από τα πόδια, για να σε πάει στο μπάνιο και προσπάθησε να αφαιρέσει τα παπούτσια σου , το πουκάμισο και το παντελόνι σου , προκειμένου να σε πλένει, σε μια στιγμή φάνηκε πως ξύπνησες και μουρμούρισες μέσα από τα δόντια σου : " Ει κυρία ! Αφήστε με μόνο μου , μην με γδύνετε και μη κάνετε πονηρές σκέψεις , πως θα εκμεταλλευτείτε την κατάστασή μου.... Να σας γνωρίσω, πως είμαι παντρεμένος , αγαπώ με πάθος την γυναίκα μου , ουδέποτε την έχω απατήσει και φυσικά δεν θα το κάνω ούτε και τώρα ! " »

Το τηγανόψωμο του ζητιάνου

Μια γυναίκα έκαμνε κάθε μέρα τηγανόψωμα για την οικογένειά της και ένα τηγανόψωμο επιπλέον , το οποίο το άφηνε στο περβάζι του παραθύρου της , ώστε να το πάρει όποιος περαστικός πεινάει και θέλει να το φάει. Η γυναίκα είχε έναν γιο , που πήγε σε μακρινό μέρος, για να αναζητήσει την τύχη του . Για πολλούς μήνες δεν είχε καμία είδηση για αυτόν , οπότε η γυναίκα αφήνοντας το τηγανόψωμο στο περβάζι , έκαμνε και μια προσευχή για την ασφαλή επιστροφή του γιου της κοντά της.
Κάθε μέρα ερχότανε ένας ηλικιωμένος ζητιάνος και έπαιρνε το τηγανόψωμο. Αντί όμως να ψελίσσει έστω ένα 
ευχαριστώ , μουρμούριζε ο ζητιάνος, καθώς απομακρυνότανε , τα παρακάτω λόγια:
" Το κακό που κάνεις, παραμένει μαζί σου. Το καλό που κάνεις, γυρνάει πίσω σε σένα! "
Αυτό συνεχιζότανε καθημερινά. Κάθε μέρα ερχότανε ο ηλικιωμένος ζητιάνος , έπαιρνε το τηγανόψωνο και μουρμούραγε τα ίδια λόγια :
" Το κακό που κάνεις, παραμένει μαζί σου. Το καλό που κάνεις, γυρνάει πίσω σε σένα! "
Η γυναίκα άρχισε σιγά-σιγά να ενοχλείται και να εκνευρίζεται από αυτή τη συμπεριφορά του ζητιάνου , πολύ περισσότερο επειδή δεν μπορούσε να κατανοήσει το νόημα των φράσεων, που μουρμούραγε αυτός. Θα μπορούσε βεβαίως να τον ρωτήσει ευθέως τι εννοεί , αλλά δεν ήθελε να το κάνει , επειδή το θεωρούσε υποτιμητικό για τον εαυτό της.
Σκέφτηκε λοιπόν η γυναίκα με ποιον τρόπο θα μπορούσε να διακόψει τη συγκεκριμένη σχέση , που αναπτύχθηκε με τον ηλικιωμένο ζητιάνο και αποφάσισε να τον απομακρύνει, δηλητηριάζοντας το κομμάτι του τηγανόψωμου, που άφηνε στο παράθυρο.
Έβαλε λοιπόν δηλητήριο στο τηγανόψωμο , το μετέφερε στο περβάζι του παραθύρου , αλλά όταν επιχείρησε να το αφήσει εκεί τα χέρια της πέτρωσαν.
" Τι είναι αυτό που κάνω; " αναρωτήθηκε.
" Είναι δυνατόν να γίνω η αιτία να χάσει ένας άνθρωπος τη ζωή του , που στο κάτω-κάτω δεν μου έχει κάνει κανένα κακό; "
Αμέσως πέταξε το τηγανόψωνο στην φωτιά και ετοίμασε ένα άλλο , το οποίο και άφησε στο περβάζι. Όπως συνήθιζε ο ηλικιωμένος ζητιάνος ήρθε , πήρε το τηγανόψωνο και απομακρύνθηκε μουρμουρίζοντας :
" Το κακό που κάνεις, παραμένει μαζί σου. Το καλό που κάνεις, γυρνάει πίσω σε σένα! "
Ο ζητιάνος προχώρησε στο δρόμο του, ευτυχώς αγνοώντας και την ταραχή που έσπειρε στο μυαλό της γυναίκας , αλλά και τι κακό σκέφτηκε αυτή να του κάνει.
Το βράδυ της ίδιας της μέρας , ξαφνικά χτύπησε η πόρτα της γυναίκας και ανοίγοντας βλέπει έκπληκτη τον ξενιτεμένο γιο της . Δυσκολεύτηκε να τον γνωρίσει , επειδή αυτός είχε αδυνατίσει σε επίπεδο λιμοκτονίας , το πρόσωπό του ήταν ωχρό , τα ρούχα του ήταν κουρελιασμένα και σκισμένα. Μόλις του άνοιξε η μητέρα του , έπεσε στην αγκαλιά της και της είπε:
" Μαμά, είναι θαύμα που είμαι εδώ. Ενώ βρισκόμουν λίγα χιλιόμετρα μακριά, ήμουν τόσο πεινασμένος, που κατέρρευσα στον δρόμο . Εκείνη την ώρα πέρασε δίπλα μου ένας ηλικιωμένος ζητιάνος , ο οποίος σταμάτησε για να με βοηθήσει . Τον παρακάλεσα αν έχει να μου δώσει κάτι να φάω , επειδή ήμουν εξουθενωμένος από την πείνα και εκείνος μου έδωσε ένα τηγανόψωμο . Όπως μου το έδωσε, είπε:
" Αυτό είναι αυτό που τρώω καθημερινά. Σήμερα, θα σου το δώσω, γιατί η ανάγκη σου είναι μεγαλύτερη από τη δική μου! "
Όταν η μητέρα άκουσε αυτά τα λόγια από τον γιο της, χλόμιασε και ήταν έτοιμη να λιποθυμήσει. Έγειρε και στηρίχτηκε πάνω στη πόρτα. Θυμήθηκε το δηλητηριασμένο τηγανόψωμο , που είχε ετοιμάσει το πρωί για τον ζητιάνο. Αν δεν το είχε αντικαταστήσει και δεν το έκαιγε στη φωτιά, θα το είχε φάει ο γιος της και σίγουρα θα έχανε τη ζωή του !
Ήταν τότε που συνειδητοποίησε η γυναίκα τη σημασία των λέξεων:
" Το κακό που κάνεις, παραμένει μαζί σου. Το καλό που κάνεις, γυρνάει πίσω σε σένα! "
Κάνε το καλό με την πρώτη ευκαιρία και μην σταματάς ποτέ να κάνεις καλό, ακόμα και όταν φαίνεται, ότι δεν το εκτιμάει κανείς.

Ο Θεός είναι μεγάλος ή μικρός ;

Ένας που καμώνονταν τον πολύ σοφό, συνάντησε κάποτε στο δρόμο του έναν απλοϊκό χωρικό, που πήγαινε στην εκκλησία.
-Για που με το καλό; τον ρώτησε.
-Πάω στην εκκλησία, του απάντησε ο χωρικός.
-Και δε μου λες, του λέει ειρωνικά ο σοφός. Μήπως ξέρεις να μου πεις, ο Θεός σου είναι μεγάλος η μικρός;
-Κι από τα δύο.
-Δε γίνεται να είναι και τα δύο!
-Γίνεται, κύριε. Να, είναι τόσο μεγάλος, που δεν τον χωρούν ούτε οι ουρανοί, αλλά και τόσο μικρός, που μπορεί να κατοικήσει μέσα στην καρδιά μου !
Κι ο σοφός έμεινε αμίλητος μετά την τη σοφή απάντηση του απλοϊκού, μα πιστού χωρικού.

Η πτήση του φωτογράφου

Ο Γιώργος είναι επαγγελματίας φωτογράφος και η εφημερίδα στην οποία εργάζεται, του αναθέτει να φωτογραφίσει από ψηλά τους μαιάνδρους του Νέστου. Τον έχουνε πει, πως στο αεροδρόμιο της Χρυσούπολης θα τον περίμενε ένα μικρό δικινητήριο αεροσκάφος , το οποίο και θα τον πήγαινε στον ποταμό.
Φτάνοντας ο Γιώργος στο αεροδρόμιο, βλέπει ένα μικρό δικινητήριο αεροσκάφος με αναμμένες τις μηχανές και μέσα τον πιλότο. Αμέσως επιβιβάζεται και αφού χαιρετάει δίνει εντολή στον πιλότο να απογειωθεί με κατεύθυνση βορειοανατολικά προς την κοιλάδα του Νέστου. Ο πιλότος τροχοδρομεί στον διάδρομο απογείωσης και σηκώνει ψηλά το αεροσκάφος.
Όταν φθάνει το αεροσκάφος πάνω από την κοιλάδα , ο Γιώργος ζητάει από τον πιλότο να κατεβεί πιο χαμηλά. Ένας μορφασμός απορίας διαγράφεται στο πρόσωπο του 
πιλότου :
«Τι θα εξυπηρετήσει αυτό που ζητάτε; » ρωτάει τον Γιώργο.
«Μα για να μπορέσω να κάνω καλύτερες λήψεις των σημείων που ενδιαφέρουν, » απαντάει ο Γιώργος.
« Όπως σίγουρα γνωρίζετε, είμαι επαγγελματίας φωτογράφος και η εφημερίδα μου σας ανέθεσε, να με μεταφέρετε εδώ με το αεροσκάφος σας. » συνέχισε Γιώργος.
Ο πιλότος παρέμεινε αμήχανα σιωπηλός για μια στιγμή και στη συνέχεια λέει :
«Θέλετε να μου πείτε, πως δεν είστε ο δάσκαλος , που μου έστειλε η σχολή πιλότων στην οποία απευθύνθηκα, για να μου δοθούν μαθήματα πιλοταρίσματος αεροσκάφους ; »
Όταν βρίσκεστε για πρώτη φορά σε κάποιο μέρος , μη θεωρήσετε πως είναι ο σωστός προορισμός σας , αλλά να τον εξακριβώνετε ρωτώντας .

Γεννημένος Νικητής

Το 1938, ο Κάρολι Τακάτς ( Károly Takács ) του Ουγγρικού Στρατού, ήταν ο κορυφαίος σκοπευτής στο πιστόλι ταχύτητας στον κόσμο.
Το 1936 δεν κατάφερε να συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου, επειδή η συμμετοχή στην Ολυμπιακή Ομάδα Σκοποβολής της Ουγγαρίας απαιτούσε να είσαι Αξιωματικός του Ουγγρικού Στρατού , ενώ ο Τακάτς ήταν Λοχίας. Αυτό άλλαξε όμως και συμπεριελήφθη στην Ολυμπιακή Ομάδα της Ουγγαρίας και αναμενόταν να κερδίσει το χρυσό στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1940, που ήταν προγραμματισμένοι να πραγματοποιηθούν στο Τόκιο.
Όμως πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες κατά την διάρκεια Στρατιωτικής Άσκησης με χρήση χειροβομβίδων , μια χειροβομβίδα εξερράγη στο δεξί χέρι του Τακάτς , με αποτέλεσμα τον ακρωτηριασμό του δεξιού του χεριού !
Ο Τακάτς πέρασε ένα μήνα στο νοσοκομείο με κατάθλιψη, τόσο από την απώλεια του « καλού » χεριού του, όσο και από το τέλος του ονείρου του να κατακτήσει Χρυσό Ολυμπιακό Μετάλλιο.
Σε αυτό το σημείο οι περισσότεροι άνθρωποι θα είχαν εγκαταλείψει , αλλά όχι ο γεννημένος να είναι νικητής Τακάτς.
Οι νικητές γνωρίζουν, ότι δεν μπορούν να επιτρέψουν στις συνθήκες να τους κρατούν κάτω , δέχονται πως μπορεί να πέσουν , αλλά σε καμία περίπτωση δεν διανοούνται να μη προσπαθήσουν να σηκωθούν, είναι πεπεισμένοι πως σε οποιεσδήποτε καταστάσεις έχουν επιλογές, για να τις αντιμετωπίσουν και πως η εγκατάλειψη δεν είναι μέσα στις δικές τους επιλογές.
Ο Τακάτς έκανε το αδιανόητο, ασκήθηκε έντονα και μεθοδικά και κατάφερε να μάθει να σκοπεύει με το αριστερό χέρι εξίσου καλά, όπως έκαμνε με το δεξί. Αντί να επικεντρωθεί σε αυτό που δεν είχε , το χαμένο του δεξί 
χέρι , επικεντρώθηκε σε αυτά που είχε , μια απίστευτη ψυχική παρακίνηση για να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα και ένα υγιές αριστερό χέρι !
Την άνοιξη του 1939 εμφανίστηκε στο Εθνικό Πρωτάθλημα Σκοποβολής της Ουγγαρίας. Άλλοι σκοπευτές πλησίασαν τον Τακάτς, για να τον συμπαρασταθούν στην ατυχία του και να του εκφράσουν τον θαυμασμό τους , για την δύναμη που επιδεικνύει, ερχόμενος να παρακολουθήσει τους αγώνες. Φανταστείτε λοιπόν την έκπληξή τους, όταν ο Τακάτς τους πληροφόρησε, πως ήρθε για να πάρει μέρος σαν αθλητής στους αγώνες και την κατάπληξή τους , όταν το τέλος των αγώνων βρήκε νικητή τον Τακάτς !
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 1940 και του 1944 ακυρώθηκαν λόγω του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Φαινόταν ότι το Ολυμπιακό Όνειρο της Tακάτς, δεν ήταν γραφτό να πραγματοποιηθεί.
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Λονδίνου το 1948 βρίσκουν τον Τακάτς στη ηλικία των 38 ετών . Παρά την ηλικία του όμως λαμβάνει μέρος και κάνει το όνειρό του πραγματικότητα. Κερδίζει το χρυσό μετάλλιο, σκοπεύοντας με το αριστερό χέρι φυσικά και μάλιστα πετυχαίνει νέο παγκόσμιο ρεκόρ στην σκοποβολή με πιστόλι ταχύτητας.
Τον άθλο του αυτόν καταφέρνει να τον επαναλάβει κερδίζοντας χρυσό μετάλλιο και το 1952 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ελσίνκι.
Οι νικητές σε κάθε τομέα έχουν ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό. Αυτό είναι η ικανότητά τους να μην εγκαταλείπουν, όταν αποτυγχάνουν στην επίτευξη των στόχων τους , αλλά να βρίσκουν την δύναμη και το σθένος να συνεχίζουν τις προσπάθειές τους , μέχρι τελικά να πετύχουν.
Όταν δέχονται το χτύπημα της αποτυχίας , είναι φυσικό να θλίβονται και να στενοχωριούνται , αλλά δεν απογοητεύονται. Δεν μεμψιμοιρούν αλλά αντίθετα εστιάζουν στην αναζήτηση του τι δεν πήγε καλά , ώστε με υπομονή κι επιμονή να αναζητήσουν τον δρόμο , που θα τους οδηγήσει στην επίτευξη των στόχων τους και στην πραγματοποίηση των ονείρων τους. « Επτά φορές κι αν πέσουν , οκτώ θα σηκωθούν! » 

Κάλλιο προλάμβανε παρά θεράπευε

Ενέργειες που ενισχύουν την υγεία και βοηθούν στη διατήρηση της βιοχημικής ισορροπίας, μπορούν να μειώσουν την πιθανότητα εμφάνισης ασθενειών :
- H διατήρηση ιδανικών επιπέδων βιταμίνης D βοηθάει στην σωστή λειτουργία του DNA. ( Η βιταμίνη D δημιουργείται στον οργανισμό με την έκθεση στο ηλιακό φως , αλλά μπορεί να προσληφθεί καταναλώνοντας τροφές όπως σολομό , ρέγγα , σαρδέλα ,τόνο , γαρίδες , μανιτάρια , κρόκοι αυγών )
- Το να πίνουμε άφθονο νερό, είναι απαραίτητο για την λειτουργία κάθε κυττάρου μέσα στο σώμα μας.
- Η κατανάλωση αντιοξειδωτικών τροφών και ροφημάτων βοηθούν στη διαχείριση της οξείδωσης και την καταπολέμηση των εσωτερικών φλεγμονών 
( Κουρκουμάς , ρίγανη , πράσινο τσάι , καρύδια , κεράσια , σπανάκι , φράουλες , ρόδια , γαρύφαλλο 
( μπαχαρικό ) , μαύρη σοκολάτα , χυμός σταφυλιού κ.α. )
- Η κατανάλωση μη επεξεργασμένων τροφών, όσο πιο κοντά γίνεται στη φυσική τους μορφή, παρέχουν τα απαραίτητα συστατικά για μια ομαλή κυτταρική λειτουργία. 
( Δηλαδή μακριά από αλλαντικά , παστά , κονσέρβες , καπνιστά κ.α. )
- Η επάρκεια στη πρόσληψη βιταμίνης C 
( εσπεριδοειδή , πιπεριές , ακτινίδια , μπρόκολο , κουνουπίδι κ.α. συμπληρώνουν τη διατροφή μας σε συστατικά, που τυχόν δεν προσλαμβάνουμε επαρκώς.)
- Είναι σημαντικό να θυμόμαστε να παίρνουμε μερικές βαθιές ανάσες, όσο πιο συχνά γίνεται μέσα στην ημέρα για την καλύτερη οξυγόνωση των ιστών.
- Η επαρκής ξεκούραση και ο καλός ύπνος επιτρέπουν στο σώμα να διορθώνει βλάβες, που έχουν προκύψει.
- Η διενέργεια άσκησης σε τακτά χρονικά διαστήματα, βοηθάει στην βελτίωση της αναπνευστικής λειτουργίας και της αιμάτωσης των ιστών και των οργάνων του σώματός μας.
- Η διατήρηση μιας ψυχικής ισορροπίας μέσα από την αποφυγή λήψης άχρηστων κακών νέων και την ενίσχυση της μετάδοσης των καλών νέων, την ανάγνωση καλών βιβλίων, την ενασχόληση με την τέχνη, την παροχή βοήθειας σε άλλους, μια θετική στάση για τη ζωή και η περισσότερη εξωστρέφεια, βοηθούν σε μια πιο ισορροπημένη λειτουργία του ορμονικού μας συστήματος.

Το κοράκι και τα άλλα πουλιά

Ένα κοράκι ήταν απόλυτα ικανοποιημένο στη ζωή.
Αλλά μια μέρα είδε έναν κύκνο. « Αυτός ο κύκνος είναι τόσο λευκός και εγώ είμαι τόσο μαύρος, »  σκέφτηκε.
« Αυτός ο κύκνος πρέπει να είναι το πιο ευτυχισμένο πουλί στον κόσμο ! »
Αμέσως το κοράκι φανέρωσε τις σκέψεις του στον κύκνο. 
« Στην πραγματικότητα, » απάντησε ο κύκνος
« αισθάνθηκα ότι ήμουν το πιο ευτυχισμένο πουλί του κόσμου , μέχρι που είδα έναν παπαγάλο, που είχε δύο χρώματα. Τώρα πιστεύω, ότι ο παπαγάλος είναι το πιο ευτυχισμένο πουλί στη δημιουργία. »
Το κοράκι πλησίασε στη συνέχεια τον παπαγάλο.
« Μου είπανε, πως πρέπει να είσαι το πιο ευτυχισμένο πουλί στον κόσμο. Είναι αλήθεια ; »
Ο παπαγάλος απάντησε :
« Έζησα μια πολύ χαρούμενη ζωή , μέχρι που είδα ένα παγώνι. Εγώ έχω μόνο δύο χρώματα, αλλά το παγώνι έχει πολλά χρώματα. »
Το κοράκι επισκέφθηκε ένα παγώνι στο ζωολογικό κήπο και είδε ότι εκατοντάδες άνθρωποι είχαν συγκεντρωθεί, για να το θαυμάσουν.
Μετά την αποχώρηση των ανθρώπων, το κοράκι πλησίασε το παγώνι :
« Αγαπητό παγώνι , είσαι πάρα πολύ όμορφο. Κάθε μέρα εκατοντάδες άνθρωποι έρχονται να σε δουν. Νομίζω, πως είσαι το πιο ευτυχισμένο πουλί στον πλανήτη. »
Το παγώνι απάντησε :
« Πάντα πίστευα, ότι ήμουν το πιο όμορφο και ευτυχισμένο πουλί στον πλανήτη. Αλλά λόγω της ομορφιάς μου, είμαι παγιδευμένος σε αυτόν τον ζωολογικό κήπο. Έχω εξετάσει προσεκτικά τον ζωολογικό κήπο και έχω συνειδητοποιήσει, ότι το κοράκι είναι το μόνο πουλί, που δεν φυλακίζεται σε κλουβί. Έτσι τις τελευταίες μέρες σκέφτηκα, ότι αν ήμουν κοράκι, θα ήμουν πολύ ευτυχισμένο, επειδή κανένας δεν θα με φυλάκιζε και θα μπορούσα να περιπλανηθώ οπουδήποτε στον κόσμο ελεύθερα! »
Αυτό είναι και το πρόβλημά μας. Κάνουμε περιττές συγκρίσεις με τους άλλους και στενοχωριόμαστε άδικα. Δεν εκτιμούμε συχνά, αυτό που είμαστε κι αυτά που έχουμε και βλέποντας γύρω μας, ζητάμε να γίνουμε κάτι άλλο ή να έχουμε άλλα πράγματα. Όλα αυτά οδηγούν στον φαύλο κύκλο της δυστυχίας.
Ας εκτιμήσουμε, όσα μας έχει δώσει ο Θεός και όσα η χάρη Του, μας αξίωσε να γίνουμε. Η σύγκριση με άλλους πολλές φορές μας οδηγεί στην απογοήτευση, στη ζήλια και στον φθόνο. Με τον τρόπο αυτό απομακρυνόμαστε από τον στόχο μας , που είναι να ζήσουμε ευτυχισμένοι.