Ο Θεός είναι μεγάλος ή μικρός ;

Ένας που καμώνονταν τον πολύ σοφό, συνάντησε κάποτε στο δρόμο του έναν απλοϊκό χωρικό, που πήγαινε στην εκκλησία.
-Για που με το καλό; τον ρώτησε.
-Πάω στην εκκλησία, του απάντησε ο χωρικός.
-Και δε μου λες, του λέει ειρωνικά ο σοφός. Μήπως ξέρεις να μου πεις, ο Θεός σου είναι μεγάλος η μικρός;
-Κι από τα δύο.
-Δε γίνεται να είναι και τα δύο!
-Γίνεται, κύριε. Να, είναι τόσο μεγάλος, που δεν τον χωρούν ούτε οι ουρανοί, αλλά και τόσο μικρός, που μπορεί να κατοικήσει μέσα στην καρδιά μου !
Κι ο σοφός έμεινε αμίλητος μετά την τη σοφή απάντηση του απλοϊκού, μα πιστού χωρικού.

Η πτήση του φωτογράφου

Ο Γιώργος είναι επαγγελματίας φωτογράφος και η εφημερίδα στην οποία εργάζεται, του αναθέτει να φωτογραφίσει από ψηλά τους μαιάνδρους του Νέστου. Τον έχουνε πει, πως στο αεροδρόμιο της Χρυσούπολης θα τον περίμενε ένα μικρό δικινητήριο αεροσκάφος , το οποίο και θα τον πήγαινε στον ποταμό.
Φτάνοντας ο Γιώργος στο αεροδρόμιο, βλέπει ένα μικρό δικινητήριο αεροσκάφος με αναμμένες τις μηχανές και μέσα τον πιλότο. Αμέσως επιβιβάζεται και αφού χαιρετάει δίνει εντολή στον πιλότο να απογειωθεί με κατεύθυνση βορειοανατολικά προς την κοιλάδα του Νέστου. Ο πιλότος τροχοδρομεί στον διάδρομο απογείωσης και σηκώνει ψηλά το αεροσκάφος.
Όταν φθάνει το αεροσκάφος πάνω από την κοιλάδα , ο Γιώργος ζητάει από τον πιλότο να κατεβεί πιο χαμηλά. Ένας μορφασμός απορίας διαγράφεται στο πρόσωπο του 
πιλότου :
«Τι θα εξυπηρετήσει αυτό που ζητάτε; » ρωτάει τον Γιώργο.
«Μα για να μπορέσω να κάνω καλύτερες λήψεις των σημείων που ενδιαφέρουν, » απαντάει ο Γιώργος.
« Όπως σίγουρα γνωρίζετε, είμαι επαγγελματίας φωτογράφος και η εφημερίδα μου σας ανέθεσε, να με μεταφέρετε εδώ με το αεροσκάφος σας. » συνέχισε Γιώργος.
Ο πιλότος παρέμεινε αμήχανα σιωπηλός για μια στιγμή και στη συνέχεια λέει :
«Θέλετε να μου πείτε, πως δεν είστε ο δάσκαλος , που μου έστειλε η σχολή πιλότων στην οποία απευθύνθηκα, για να μου δοθούν μαθήματα πιλοταρίσματος αεροσκάφους ; »
Όταν βρίσκεστε για πρώτη φορά σε κάποιο μέρος , μη θεωρήσετε πως είναι ο σωστός προορισμός σας , αλλά να τον εξακριβώνετε ρωτώντας .

Γεννημένος Νικητής

Το 1938, ο Κάρολι Τακάτς ( Károly Takács ) του Ουγγρικού Στρατού, ήταν ο κορυφαίος σκοπευτής στο πιστόλι ταχύτητας στον κόσμο.
Το 1936 δεν κατάφερε να συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου, επειδή η συμμετοχή στην Ολυμπιακή Ομάδα Σκοποβολής της Ουγγαρίας απαιτούσε να είσαι Αξιωματικός του Ουγγρικού Στρατού , ενώ ο Τακάτς ήταν Λοχίας. Αυτό άλλαξε όμως και συμπεριελήφθη στην Ολυμπιακή Ομάδα της Ουγγαρίας και αναμενόταν να κερδίσει το χρυσό στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1940, που ήταν προγραμματισμένοι να πραγματοποιηθούν στο Τόκιο.
Όμως πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες κατά την διάρκεια Στρατιωτικής Άσκησης με χρήση χειροβομβίδων , μια χειροβομβίδα εξερράγη στο δεξί χέρι του Τακάτς , με αποτέλεσμα τον ακρωτηριασμό του δεξιού του χεριού !
Ο Τακάτς πέρασε ένα μήνα στο νοσοκομείο με κατάθλιψη, τόσο από την απώλεια του « καλού » χεριού του, όσο και από το τέλος του ονείρου του να κατακτήσει Χρυσό Ολυμπιακό Μετάλλιο.
Σε αυτό το σημείο οι περισσότεροι άνθρωποι θα είχαν εγκαταλείψει , αλλά όχι ο γεννημένος να είναι νικητής Τακάτς.
Οι νικητές γνωρίζουν, ότι δεν μπορούν να επιτρέψουν στις συνθήκες να τους κρατούν κάτω , δέχονται πως μπορεί να πέσουν , αλλά σε καμία περίπτωση δεν διανοούνται να μη προσπαθήσουν να σηκωθούν, είναι πεπεισμένοι πως σε οποιεσδήποτε καταστάσεις έχουν επιλογές, για να τις αντιμετωπίσουν και πως η εγκατάλειψη δεν είναι μέσα στις δικές τους επιλογές.
Ο Τακάτς έκανε το αδιανόητο, ασκήθηκε έντονα και μεθοδικά και κατάφερε να μάθει να σκοπεύει με το αριστερό χέρι εξίσου καλά, όπως έκαμνε με το δεξί. Αντί να επικεντρωθεί σε αυτό που δεν είχε , το χαμένο του δεξί 
χέρι , επικεντρώθηκε σε αυτά που είχε , μια απίστευτη ψυχική παρακίνηση για να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα και ένα υγιές αριστερό χέρι !
Την άνοιξη του 1939 εμφανίστηκε στο Εθνικό Πρωτάθλημα Σκοποβολής της Ουγγαρίας. Άλλοι σκοπευτές πλησίασαν τον Τακάτς, για να τον συμπαρασταθούν στην ατυχία του και να του εκφράσουν τον θαυμασμό τους , για την δύναμη που επιδεικνύει, ερχόμενος να παρακολουθήσει τους αγώνες. Φανταστείτε λοιπόν την έκπληξή τους, όταν ο Τακάτς τους πληροφόρησε, πως ήρθε για να πάρει μέρος σαν αθλητής στους αγώνες και την κατάπληξή τους , όταν το τέλος των αγώνων βρήκε νικητή τον Τακάτς !
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 1940 και του 1944 ακυρώθηκαν λόγω του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Φαινόταν ότι το Ολυμπιακό Όνειρο της Tακάτς, δεν ήταν γραφτό να πραγματοποιηθεί.
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Λονδίνου το 1948 βρίσκουν τον Τακάτς στη ηλικία των 38 ετών . Παρά την ηλικία του όμως λαμβάνει μέρος και κάνει το όνειρό του πραγματικότητα. Κερδίζει το χρυσό μετάλλιο, σκοπεύοντας με το αριστερό χέρι φυσικά και μάλιστα πετυχαίνει νέο παγκόσμιο ρεκόρ στην σκοποβολή με πιστόλι ταχύτητας.
Τον άθλο του αυτόν καταφέρνει να τον επαναλάβει κερδίζοντας χρυσό μετάλλιο και το 1952 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ελσίνκι.
Οι νικητές σε κάθε τομέα έχουν ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό. Αυτό είναι η ικανότητά τους να μην εγκαταλείπουν, όταν αποτυγχάνουν στην επίτευξη των στόχων τους , αλλά να βρίσκουν την δύναμη και το σθένος να συνεχίζουν τις προσπάθειές τους , μέχρι τελικά να πετύχουν.
Όταν δέχονται το χτύπημα της αποτυχίας , είναι φυσικό να θλίβονται και να στενοχωριούνται , αλλά δεν απογοητεύονται. Δεν μεμψιμοιρούν αλλά αντίθετα εστιάζουν στην αναζήτηση του τι δεν πήγε καλά , ώστε με υπομονή κι επιμονή να αναζητήσουν τον δρόμο , που θα τους οδηγήσει στην επίτευξη των στόχων τους και στην πραγματοποίηση των ονείρων τους. « Επτά φορές κι αν πέσουν , οκτώ θα σηκωθούν! » 

Κάλλιο προλάμβανε παρά θεράπευε

Ενέργειες που ενισχύουν την υγεία και βοηθούν στη διατήρηση της βιοχημικής ισορροπίας, μπορούν να μειώσουν την πιθανότητα εμφάνισης ασθενειών :
- H διατήρηση ιδανικών επιπέδων βιταμίνης D βοηθάει στην σωστή λειτουργία του DNA. ( Η βιταμίνη D δημιουργείται στον οργανισμό με την έκθεση στο ηλιακό φως , αλλά μπορεί να προσληφθεί καταναλώνοντας τροφές όπως σολομό , ρέγγα , σαρδέλα ,τόνο , γαρίδες , μανιτάρια , κρόκοι αυγών )
- Το να πίνουμε άφθονο νερό, είναι απαραίτητο για την λειτουργία κάθε κυττάρου μέσα στο σώμα μας.
- Η κατανάλωση αντιοξειδωτικών τροφών και ροφημάτων βοηθούν στη διαχείριση της οξείδωσης και την καταπολέμηση των εσωτερικών φλεγμονών 
( Κουρκουμάς , ρίγανη , πράσινο τσάι , καρύδια , κεράσια , σπανάκι , φράουλες , ρόδια , γαρύφαλλο 
( μπαχαρικό ) , μαύρη σοκολάτα , χυμός σταφυλιού κ.α. )
- Η κατανάλωση μη επεξεργασμένων τροφών, όσο πιο κοντά γίνεται στη φυσική τους μορφή, παρέχουν τα απαραίτητα συστατικά για μια ομαλή κυτταρική λειτουργία. 
( Δηλαδή μακριά από αλλαντικά , παστά , κονσέρβες , καπνιστά κ.α. )
- Η επάρκεια στη πρόσληψη βιταμίνης C 
( εσπεριδοειδή , πιπεριές , ακτινίδια , μπρόκολο , κουνουπίδι κ.α. συμπληρώνουν τη διατροφή μας σε συστατικά, που τυχόν δεν προσλαμβάνουμε επαρκώς.)
- Είναι σημαντικό να θυμόμαστε να παίρνουμε μερικές βαθιές ανάσες, όσο πιο συχνά γίνεται μέσα στην ημέρα για την καλύτερη οξυγόνωση των ιστών.
- Η επαρκής ξεκούραση και ο καλός ύπνος επιτρέπουν στο σώμα να διορθώνει βλάβες, που έχουν προκύψει.
- Η διενέργεια άσκησης σε τακτά χρονικά διαστήματα, βοηθάει στην βελτίωση της αναπνευστικής λειτουργίας και της αιμάτωσης των ιστών και των οργάνων του σώματός μας.
- Η διατήρηση μιας ψυχικής ισορροπίας μέσα από την αποφυγή λήψης άχρηστων κακών νέων και την ενίσχυση της μετάδοσης των καλών νέων, την ανάγνωση καλών βιβλίων, την ενασχόληση με την τέχνη, την παροχή βοήθειας σε άλλους, μια θετική στάση για τη ζωή και η περισσότερη εξωστρέφεια, βοηθούν σε μια πιο ισορροπημένη λειτουργία του ορμονικού μας συστήματος.

Το κοράκι και τα άλλα πουλιά

Ένα κοράκι ήταν απόλυτα ικανοποιημένο στη ζωή.
Αλλά μια μέρα είδε έναν κύκνο. « Αυτός ο κύκνος είναι τόσο λευκός και εγώ είμαι τόσο μαύρος, »  σκέφτηκε.
« Αυτός ο κύκνος πρέπει να είναι το πιο ευτυχισμένο πουλί στον κόσμο ! »
Αμέσως το κοράκι φανέρωσε τις σκέψεις του στον κύκνο. 
« Στην πραγματικότητα, » απάντησε ο κύκνος
« αισθάνθηκα ότι ήμουν το πιο ευτυχισμένο πουλί του κόσμου , μέχρι που είδα έναν παπαγάλο, που είχε δύο χρώματα. Τώρα πιστεύω, ότι ο παπαγάλος είναι το πιο ευτυχισμένο πουλί στη δημιουργία. »
Το κοράκι πλησίασε στη συνέχεια τον παπαγάλο.
« Μου είπανε, πως πρέπει να είσαι το πιο ευτυχισμένο πουλί στον κόσμο. Είναι αλήθεια ; »
Ο παπαγάλος απάντησε :
« Έζησα μια πολύ χαρούμενη ζωή , μέχρι που είδα ένα παγώνι. Εγώ έχω μόνο δύο χρώματα, αλλά το παγώνι έχει πολλά χρώματα. »
Το κοράκι επισκέφθηκε ένα παγώνι στο ζωολογικό κήπο και είδε ότι εκατοντάδες άνθρωποι είχαν συγκεντρωθεί, για να το θαυμάσουν.
Μετά την αποχώρηση των ανθρώπων, το κοράκι πλησίασε το παγώνι :
« Αγαπητό παγώνι , είσαι πάρα πολύ όμορφο. Κάθε μέρα εκατοντάδες άνθρωποι έρχονται να σε δουν. Νομίζω, πως είσαι το πιο ευτυχισμένο πουλί στον πλανήτη. »
Το παγώνι απάντησε :
« Πάντα πίστευα, ότι ήμουν το πιο όμορφο και ευτυχισμένο πουλί στον πλανήτη. Αλλά λόγω της ομορφιάς μου, είμαι παγιδευμένος σε αυτόν τον ζωολογικό κήπο. Έχω εξετάσει προσεκτικά τον ζωολογικό κήπο και έχω συνειδητοποιήσει, ότι το κοράκι είναι το μόνο πουλί, που δεν φυλακίζεται σε κλουβί. Έτσι τις τελευταίες μέρες σκέφτηκα, ότι αν ήμουν κοράκι, θα ήμουν πολύ ευτυχισμένο, επειδή κανένας δεν θα με φυλάκιζε και θα μπορούσα να περιπλανηθώ οπουδήποτε στον κόσμο ελεύθερα! »
Αυτό είναι και το πρόβλημά μας. Κάνουμε περιττές συγκρίσεις με τους άλλους και στενοχωριόμαστε άδικα. Δεν εκτιμούμε συχνά, αυτό που είμαστε κι αυτά που έχουμε και βλέποντας γύρω μας, ζητάμε να γίνουμε κάτι άλλο ή να έχουμε άλλα πράγματα. Όλα αυτά οδηγούν στον φαύλο κύκλο της δυστυχίας.
Ας εκτιμήσουμε, όσα μας έχει δώσει ο Θεός και όσα η χάρη Του, μας αξίωσε να γίνουμε. Η σύγκριση με άλλους πολλές φορές μας οδηγεί στην απογοήτευση, στη ζήλια και στον φθόνο. Με τον τρόπο αυτό απομακρυνόμαστε από τον στόχο μας , που είναι να ζήσουμε ευτυχισμένοι.

Εμπιστοσύνη και Σεβασμός

Ένα μικρό κορίτσι και ο πατέρας της διασχίζουν μια ξύλινη πρόχειρη γέφυρα πάνω σε ένα ρυάκι. Λόγω της επικινδυνότητας, φοβισμένος ο πατέρας λέει στην κόρη 
του :
« Γλυκιά μου σε παρακαλώ κράτησε το χέρι μου , για να μη πέσεις στο ρυάκι »
Το κοριτσάκι απαντάει:
« Όχι, μπαμπά. Να κρατήσεις εσύ το δικό μου χέρι.»
« Ποια είναι η διαφορά; » ρωτάει αμήχανα ο πατέρας.
« Υπάρχει μεγάλη διαφορά », απαντάει το κοριτσάκι.
« Αν κρατάω εγώ το χέρι σου και συμβεί κάτι σε εμένα, όπως αν ζαλιστώ ή χάσω την ισορροπία μου , είναι πιθανό να αφήσω το χέρι σου . Αλλά αν κρατάς εσύ το χέρι μου, είμαι σίγουρη, πως ότι και αν συμβεί , δεν θα αφήσεις ποτέ το δικό μου χέρι ! »
Την εμπιστοσύνη και των σεβασμό των άλλων δεν μπορούμε, ούτε να τα αγοράσουμε, άλλα ούτε και να τα απαιτήσουμε. Μπορούμε μόνο να τα κερδίσουμε , εφ’ όσον με τη συμπεριφορά μας αποδείξουμε, πως είμαστε άξιοι για να μας εμπιστευτούν και να μας σεβαστούν οι άνθρωποι του περιβάλλοντός μας

Μια τηλεφωνική συνομιλία

Ένα μικρό αγόρι κάλεσε από κοινόχρηστο τηλέφωνο εντός ενός καταστήματος, έναν τηλεφωνικό αριθμό. Εκείνη την ώρα μέσα στο κατάστημα επικρατούσε ησυχία ,ο ιδιοκτήτης του καταστήματος δεν είχε άλλο πελάτη , οπότε άκουγε όχι μόνο τον μικρό να μιλάει στο τηλέφωνο, αλλά άκουγε ευκρινώς και την κυρία, με την οποία συνομιλούσε :
Αγόρι: « Κυρία, μπορείτε να μου αναθέσετε την εργασία της κοπής του γκαζόν του κήπου σας; »
Γυναίκα: (στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής)
« Έχω ήδη κάποιον, που κάνει αυτήν την εργασία.»
Αγόρι: « Κυρία, αναλαμβάνω την κοπή του γκαζόν και παράλληλα σας ζητώ να με πληρώσετε με τα μισά χρήματα, από αυτά που πληρώνετε ήδη σε αυτόν. »
Γυναίκα: « Είμαι πολύ ικανοποιημένη με το πρόσωπο, που κόβει προς το παρόν το γκαζόν μου. »
Αγόρι: (με περισσότερη επιμονή) « Κυρία, θα σκουπίζω και το πάτωμα και τις σκάλες του σπιτιού σας δωρεάν. »
Γυναίκα: « Όχι, ευχαριστώ. »
Με ένα χαμόγελο στο πρόσωπό του, το μικρό αγόρι έκλεισε το τηλέφωνο. Ο ιδιοκτήτης του καταστήματος, ο οποίος άκουγε όλα αυτά, είπε στο αγόρι. :
Ιδιοκτήτης καταστήματος: « Παιδί μου μού άρεσαν πολύ η συμπεριφορά σου και αυτά, που είπες στο τηλέφωνο . Μου αρέσει η θετική σου διάθεση και είμαι διατεθειμένος να σου προσφέρω δουλειά στο μαγαζί μου , αν φυσικά το θέλεις κι εσύ. »
Αγόρι: « Σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια και την προσφορά σας, αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να την δεχτώ. »
Ιδιοκτήτης καταστήματος: « Μα γιατί όχι ; Νόμιζα, πως πραγματικά ζητούσες δουλειά και γι’ αυτό σου την προσέφερα. »
Αγόρι: « Όχι κύριε δεν ψάχνω για δουλειά. Έχω δουλειά. Είμαι αυτός που περιποιείται το γκαζόν της κυρίας, με την οποία συνομιλούσα. Γνώριζα πως έκανα καλά τη δουλειά μου , αλλά ήθελα να βεβαιωθώ, πως η αφεντικίνα μου είναι ευχαριστημένη με μένα και πως δεν σκέφτεται, να με 
αντικαταστήσει , ακόμη κι αν ο αντικαταστάτης μου ζητούσε λιγότερα χρήματα κι έκαμνε περισσότερες εργασίες ! »
Όταν δίνεις τον καλύτερο εαυτό σου σε αυτό που κάνεις , σίγουρα ο άλλος το αντιλαμβάνεται και το εκτιμάει !