Ο παππούς μου

Ο παππούς μου ήταν φυσικός. Ήταν και 96 χρονών. Όταν τον ρωτούσαν πόσων χρονών είναι απαντούσε «χοντρικά… λίγο πριν πεθάνω». Το καλύτερο είναι ότι χαμογελούσε όταν το 'λεγε. Γνήσια, όχι μ’ αυτό το χαμόγελο-μορφασμό-κάλυμμα τρόμου.
Ο παππούς μου χώρισε από τη γιαγιά μου όταν ήταν 75 χρονών. Όχι γιατί βρήκε γκόμενα αυτός. Όχι επειδή βρήκε γκόμενο η γιαγιά. Χώρισε γιατί δεν ήθελε να πηγαίνει εκδρομές σε μοναστήρια μαζί της. Σιχαινόταν επίσης τις φίλες της, που αφού γλεντοκόπησαν με συζύγους και εραστές στις Μυκόνους και τα Καζίνα της Ευρώπης, αποφάσισαν να κάνουν πλέον Πάσχα στον πανάγιο τάφο μόνο και μόνο γιατί φοβήθηκαν ότι έχουν πάρει την άγουσα για τον δικό τους τον τάφο.
« Αυτές παιδί μου είναι συνηθισμένες να τα ρυθμίζουν όλα ζητώντας ρουσφέτια από τους βουλευτάδες 
τους », μου είπε τότε. « Ε, δεν μπορώ να τις βλέπω να μετατρέπουν και το θεό σε βουλευτή. Ανάβουν κεριά, κάνουν τάματα, φτιάχνουν φανουρόψωμα, φιλάνε οστά και κάρες αγίων, γιατί αυτή τη φορά είναι γιγάντιο το ρουσφέτι: ρετιρέ στον παράδεισο. Καλύτερα μόνος μου. » Και πράγματι. Έζησε άλλα 20 χρόνια καλύτερα μόνος του.
Ο θεός του έδωσε υγεία – ίσως επειδή δεν το ζήτησε φιλώντας στα ξεκούδουνα την κάρα του Αγίου Μηνά. Επισκεύασε και αποσύρθηκε στο σπίτι της μάνας του σ' ένα χωριό με δέκα σπίτια κάπου στη νότια Πίνδο. Το πρωί έκανε μια μεγάλη βόλτα στο βουνό και μετά διάβαζε, έφτιαχνε το φαγάκι του και έπαιρνε ένα υπνάκι. Το απόγευμα πήγαινε στο καφενείο-μπακάλικο-ταβέρνα-πρόχειρο ιατρείο και συναντούσε τους άλλους 16 κατοίκους του χωριού. Έπιναν το κρασάκι που έφερνε αυτός (είχε τρελές προμήθειες σαββατιανού που ήταν η αδυναμία του), έτρωγαν ομελέτα με αυγά απ' το κοτέτσι της κυρά Μάγδας και μανιτάρια που μαζεύει ο ανιψιός του Θωμά. Μετά το τρίτο ποτηράκι παίζανε μπιρίμπα ή τάβλι.
Όταν ο παππούς ήταν στα μεγάλα κέφια του τους εξηγούσε τους νόμους που διέπουν τον κόσμο μετά παραδειγμάτων. Η αντοχή των υλικών λ.χ. εξηγήθηκε με το διαζύγιό του : 
« Μαλώνεις, μαλώνεις για χρόνια και νομίζεις ότι δεν πειράζει. Τα βρίσκεις και συνεχίζεις. Όμως η σχέση έχει κουραστεί. Και όταν μια μέρα ξαφνικά χωρίζεις, απορείς αφού δεν έγινε τίποτα σπουδαίο. Αλλά δεν χρειάζεται να γίνει ένα σπουδαίο. Η καταπόνηση για χρόνια κάποια στιγμή θα φέρει το σπάσιμο. Έτσι και το πανί που το βλέπει ο ήλιος καθημερινά κάποια στιγμή ξαφνικά θα διαλυθεί ». 
Μετά γυρνούσε σπίτι του, διάβαζε λίγο ακόμα και πήγαινε για ύπνο. Ήταν ήρεμος κι ευτυχισμένος.
Η μόνη με την οποία μιλούσε στην οικογένεια ήμουν εγώ. Χτες με ειδοποίησε η κυρά Μάγδα ότι δεν είναι καλά. Πέταξα κι έφτασα δίπλα του σε μισή μέρα. Όταν μπήκα σπίτι του τον βρήκα στο κρεβάτι χάλια αλλά με καθαρές ριγέ πυτζάμες, τριζάτα σεντόνια, μια κούπα χαμομήλι και ένα βιβλίο στο χέρι. Χαμογέλασε με όλο του το μούτρο όταν με είδε. Και μετά με μάλωσε που άφησα τις δουλειές μου και ήρθα.
-Τι κάνεις παππού; τον ρώτησα προσπαθώντας να κρύψω άτσαλα την αγωνία μου.
-Προσπαθώ να καταλάβω ποιες από τις 8 άγνωστες διαστάσεις του σύμπαντος είναι η πιο ωραία για να μετεγκατασταθώ, μου είπε και ανέμισε το βιβλίο.
Το πήρα στα χέρια μου. Ήταν ένα βιβλίο που ανέλυε τη θεωρία των υπερχορδών, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της οποίας υπάρχουν, όπως μου εξήγησε, παράλληλα σύμπαντα αόρατα για μας που ζούμε στις τρεις διαστάσεις.
-Σοβαρά τώρα παππού, λες να αληθεύει αυτό; Λες να είμαστε κλεισμένοι σε μια γυάλα σαν ψάρια και να νομίζουμε ότι αυτό είναι όλο, ενώ έξω είναι το σπίτι, η πόλη, ο κόσμος, ο γαλαξίας; Λες να είμαστε κοντόφθαλμοι σαν χρυσόψαρα;
-Θα σου πω σε λίγο μετά λόγου γνώσεως, μου είπε και γέλασε περιπαικτικά. Με ξέρεις εμένα τι ψαχτίρι είμαι. Θα βρω τρόπο, θα βρω ταχυδρόμο με άδεια κυκλοφορίας μεταξύ συμπάντων και θα σε ειδοποιήσω. Υπόσχεση! Σκάσαμε στα γέλια και αγκαλιαστήκαμε.
Το βράδυ πέθανε ήσυχα στον ύπνο του. Και ξαφνικά κατάλαβα τι θα πει ακριβώς « θανάτω θάνατον πατήσας » και τον ζήλεψα! 
Καλό ταξίδι παππού. Θα χω το νου μου για τον ταχυδρόμο σου…

                                                     Το καμένο τοστ

Θυμάμαι ένα συγκεκριμένο βράδυ που η μητέρα μου γύρισε στο σπίτι μετά από μια κουραστική μέρα στη δουλειά, την ώρα του δείπνου τοποθέτησε μπροστά στον μπαμπά μου ένα πιάτο στο οποίο υπήρχε μέσα μια φέτα ψωμί με μαρμελάδα και ένα εξαιρετικά καμένο τοστ.
Εγώ περίμενα πως ο μπαμπάς μου θα της κάνει παρατήρηση για το καμένο τοστ. Εκείνος όμως το πήρε στα χέρια του και τρώγοντας το, με ρώτησε πώς ήταν η μέρα μου στο σχολείο.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ την απάντηση του πατέρα μου , στην ερώτησή μου αν πραγματικά του άρεσε το καμένο τοστ.
Με αγκάλιασε και μου είπε:
« Η μαμά σου πέρασε μια πολύ δύσκολη μέρα στη δουλειά σήμερα και ήταν πολύ κουρασμένη. Και εκτός αυτού, ένα καμένο τοστ ποτέ δεν έβλαψε κανέναν. Τα σκληρά λόγια όμως πίκραναν πολλούς ».
Ξέρετε, η ζωή είναι γεμάτη από ατελή πράγματα και ατελείς ανθρώπους. Αυτό που έχω μάθει όλα αυτά τα χρόνια, είναι να αποδέχομαι τα λάθη των άλλων. Είναι ένα από τα πιο σημαντικά κλειδιά για τη δημιουργία μιας υγιούς, αναπτυσσόμενης και μεγάλης διάρκειας σχέσης.
Η ζωή είναι πολύ σύντομη για να ξυπνάτε μετανιωμένοι. Αγαπήστε τους ανθρώπους που σας αντιμετωπίζουν σωστά και δείξτε ευσπλαχνία σε αυτούς που δεν το κάνουν.
Απολαύστε τη ζωή σας τώρα. Έχει ημερομηνία λήξης.

 Στην ζωή παίρνουμε μόνο αυτό που ψάχνουμε…

Αν ρωτούσες μια μύγα, αν έχει δει κανένα λουλούδι στα μέρη που συχνάζει, θα απαντούσε ως εξής: 
“Δεν έχω δει κανένα λουλούδι. Αλλά από την άλλη δεν υπάρχουν και πολλά ωραία πράγματα στον βούρκο.”
Το περισσότερο που μπορείτε να ακούσετε από την μύγα είναι ιστορίες σκουπιδιών, αφού έχει περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής, ψάχνοντας μέσα στα σκουπίδια.
Αν, όμως, ρωτήσετε μια μέλισσα αν έχει δει καθόλου βρωμιά στο περιβάλλον της, θα απαντούσε το εξής: “Βρωμιά; Όχι δεν έχω δει καθόλου βρωμιά πουθενά. Το μόνο που έχω δει εδώ τριγύρω είναι όμορφα αρώματα λουλουδιών.”
Πάντα θα υπάρχουν εκείνοι, που μόλις μπαίνουν σε ένα λιβάδι που ανθίζει, θα βρουν το πιο απαίσιο μέρος και θα καθίσουν να κολυμπούν στον βούρκο για πάντα. Αλλά, υπάρχουν και αυτοί που θα ψάξουν για μια μικρή όμορφη γωνία, ακόμα και μέσα σε έναν βούρκο, και θα περάσουν τον χρόνο τους στην πνευματική τροφή, που τους προσφέρει το μέρος.

Ποντιακές συμβουλές για την οικονομία

 

Ποντιακές συμβουλές για την οικονομία

 

 

Από την παραγωγική μνήμη στην οικονομική κρίση.

Είναι γνωστό το οικονομικό θαύμα, που δημιούργησε η ποντιακή αστική τάξη στην Τραπεζούντα, ιδιαίτερα μετά τις μεταρρυθμίσεις του Χάτι Χουμαγιούν. ( 1856).

Το εμπόριο και οι επιχειρήσεις, όπως και το τραπεζικό σύστημα,πέρασαν στα χέρια των Ελλήνων του Πόντου.
Το οικονομικό αυτό θαύμα ήταν αποτέλεσμα ενός αρχέγονου καταπληκτικού πολιτισμού, που προκαθόριζε τις οικονομικές και παραγωγικές συμπεριφορές σε όλα τα επίπεδα.
Μια πρόχειρη προσέγγιση στις παραδοσιακές αρχές και αξίες της οικονομικής αντίληψης μπορεί να αιτιολογήσει την οικονομική ευρωστία των κατά τα άλλα κατακτημένων ρωμιών.
Ας δούμε προσεκτικά, ποιες ήταν αυτές οι  αρχές, που συνέβαλαν στην οικονομική καταξίωση των Ελλήνων. του Πόντου:
Στην κοινωνική ιεραρχία πρώτιστη θέση κατείχε ο εργατικός, o  παραγωγικός και όχι αυτός, που είχε πολιτικά και διοικητικά αξιώματα, δηλαδή αυτός, που μπορούσε να διατάζει.
Δωσ’  με το καματερόν κ’ έπαρ’ το διαταγωγόν.
Δηλαδή δώστε με το δουλευτιάρη και πάρτε τον πολιτικάντη.
Το παραπάνω ποντιακό γνωμικό, αν ίσχυε στο ελάχιστο στη μεταπολιτευτική διαχείριση, δε θα έφτανε η χώρα στην παραγωγική ερημιά.
Σε ό,τι αφορά στη λογική  και στην αντίληψη για το χρέος, η ποντιακή σοφία είναι πολύ διδακτική με πολυάριθμα μνημεία λόγου. Αναφέρω ενδεικτικά κάποια από αυτά:
Δανεικά, πη ‘τρώει, ας σην κεντίν ατ’ τρώει. ( Όποιος ζει από τα δανεικά τρώει υποθηκεύει την ίδια του την ύπαρξη.)
Άραγε αυτή τη θεμελιακή αρχή δεν τη γνώριζαν οι αμερικανοτραφείς κυβερνήτες μας;
Για το σαθρό υπόβαθρο της ελληνικής οικονομίας, που αντί να αναπτύξει τον παραγωγικό ιστό: πρωτογενή ,δευτερογενή τομέα ,μεταποίηση, εξαγωγές κ.τ.λ.  το ελληνικό ΄΄ Θαύμα ΄΄ στηρίχθηκε μόνο στο δανεισμό, κάτι, που αποτελούσε ανάθεμα, όπως μας καταθέτει ο σοφός επενδυτής του Πόντου:  Δώσ’ με βίον, ας δίγω ‘σε παράδας ( Δώσε μου περιουσιακά σου στοιχεία , να σου δώσω χρήματα ) . Τα περιουσιακά στοιχεία και οι υποδομές αποτελούσαν την οικονομική προτεραιότητα στην ποντιακή εμπειρία.
Προϋπόθεση της όποιας  οικονομικής ευρωστίας ήταν πάντοτε η αυστηρή οικονομία και όχι η εκτεταμένη σπατάλη, που παρατηρήθηκε στο μεταπολιτευτικό ελληνικό κράτος.
Το ποντιακό ρητό :  εκείνος πη’ θέλ’ να πλουτίζ’, σύρ’ την εφτωχίαν!  είναι συνοπτικά η αρχή της χρηστής διαχείρισης. ( Εκείνος που θέλει να πλουτίσει , αντέχει ( ανέχεται ) και τη φτώχεια. )
Η οικονομική και παραγωγική αυτάρκεια των Ελλήνων λειτούργησε ως κυρίαρχο μέσο αντίστασης κατά του οθωμανικού σοβινισμού και περιχαράκωσε στους αιώνες την ρωμαίικη περηφάνια και απεξάρτησή της από τις αλλοτριωτικές δομές εξουσίας των Τούρκων.
Η  λιτότητα γίνονταν μέσο ευτυχίας και χαράς, όταν αυτό απαιτούσαν οι περιστάσεις: Άναλον μαλέζ κι ειρηνεμένον βίον. ( Ανάλατη αλευρόσουπα ( φάε ) και ήρεμη  ζωή ( ζήσε). ) Ο υπερκαταναλωτισμός ήταν άγνωστη και κατακριτέα συμπεριφορά.
Η λαϊκή  παρότρυνση  Ολίγον φά και παράδας ποίσον, ( λίγο φάε και χρήματα να κάνεις ) εμπεριέχει το αιώνιο όραμα του Ρωμιού για προκοπή και ευημερία.
Η έννοια της αποταμίευσης χαρακτηρίζει λαούς με προνοητικότητα και δημιουργικότητα.
Οι Ρωμιοί είχαν συναίσθηση της παραγωγικής τους υπεροχής, αφού έλεγχαν, με τα μεταλλεία μόνο, το σύνολο του παραγόμενου ορυκτού πλούτου της αυτοκρατορίας.
Γι' αυτό έλεγαν το γνωστό: Δουλεύ ο Γιάννον και τρώει ο Οσμάνον. ( Δουλεύει ο Χριστιανός και τρώει ο Μουσουλμάνος ).
Το πιο σημαντικό στοιχείο της οικονομικής αντίληψης ήταν η μεγάλη αποστροφή για το χρέος, το δανεισμό.
Θεωρούσαν το χρεοφειλέτη κοινωνικά αποτυχημένο χωρίς κύρος και αξιοπρέπεια: Πεινασμένος στέκω και ‘ς σο δάνος ισ’ ‘κ’ έρχουμαι. ( Πεινασμένος προτιμώ να σταθώ παρά να έρθω να σου ζητήσω δανεικά. )
Στον αντίποδα αυτής της αρχής κινήθηκε η οικονομική βαρβαρότητα του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος, που εξώθησε τους λαούς στην κατανάλωση, τον υπερδανεισμό, τη χρεοκοπία.
Θα μπορούσε δηλαδή σήμερα η λαϊκή εμπειρία και γνώση  της οικονομίας να απαντήσει πειστικά στα αδιέξοδα, που μας οδήγησαν οι οίκοι και οι δανειστές μας.
Η λαϊκή σοφία έβαζε ακόμα και το δανειστή μπροστά στις ευθύνες του, λέγοντας:  Δόσ’ ατόν δέκα παράδας ν’ αρχινά και ‘ς σα δέκα να μη στέκ’.  ( Δώσε τον δέκα παράδες για να ξεκινήσει και αυτός δεν θα σταματήσει στις δέκα, δηλαδή θα σου ζητήσει και άλλα. )
Την ίδια πολιτική εφάρμοσαν ΄΄οι σοφοί΄΄ της Ευρώπης στην ΄΄εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή΄΄ ( Ελλάδα).
Ο αμετροεπής δανεισμός της χώρας διέφθειρε  αρχές, θεσμούς και ανθρώπους, αφύπνισε τον ανατολίτικο ΄΄παγαποντισμό΄΄ του Έλληνα, που επαναπαύθηκε στη λογική:   ‘Σ σ’ εσέτερα ας τρώομε ,σ’ εμέτερα ας χορεύομε,( Σ’ εσάς να τρώμε και σ’ εμάς να χορεύουμε , δηλαδή να τρώμε στο σπίτι σας και να διασκεδάζουμε στο δικό μας ),μια ραγιάδικη αντίληψη, που συντήρησε μεν τη δικομματική εναλλαγή της εξουσίας για σαράντα χρόνια, αλλοίωσε όμως τις ιεραρχημένες δομές της κοινωνίας.
Η άγνοια, η περιφρόνηση της παραγωγικής  μνήμης και συμπεριφοράς ενός λαού, που έμαθε στους αιώνες, ότι, αν δεν στηρίζεσαι στις ίδιες  παραγωγικές σου δυνάμεις, δεν μπορείς να έχεις ανάπτυξη και προοπτική:   ‘Σ σα χέρια τ’ πη’ ‘κι κουβανεύκεται( στηρίζεται) ,χαϊρ καμίαν ‘κ’ ελέπ’.( Αυτός που δεν βασίζεται στα χέρια του , καμιά φορά δεν βλέπει προκοπή. )
Η μεγάλη παραχάραξη  παρατηρήθηκε στη διοικητική συγκρότηση του κράτους, που πρόσφατα καταγγέλθηκε από τον Ο.Ο.Σ.Α. ως το πιο αντιπαραγωγικό της Ευρώπης.
Και ενώ όλες οι ευρωπαϊκές χώρες  οργανώθηκαν στη λογική του παγκόσμιου ανταγωνισμού, εμείς παραμείναμε θλιβεροί παρατηρητές, όπως θα  έλεγε ένας απλός νοικοκύρης: Ούλ’ θερίζ’νε κι αλωνίζ’νε, κ’ εμείς κοίμες ‘ς σην ευώραν.( Όλοι θερίζουν και αλωνίζουμε και εμείς στη σκιά κοιμόμαστε. )
Χρειάστηκαν μόνο δύο εικοσιτετράωρα για να καταρρεύσει ένα κράτος, ένα σύστημα και μία οικονομία, που δομήθηκε ,υποτίθεται, από την καλύτερη δημοκρατία στην ιστορία του.
Άνθρωποι, που πίστεψαν και ανδρώθηκαν με τις αρχές του σοσιαλισμού, ένιωσαν ξαφνικά τις δαγκωματιές του Δ.Ν.Τ. και έτσι κατέρρευσαν μύθοι και στερεότυπα ,λογικές και αντιλήψεις δεκαετιών.

Με επίπλαστες διαφορές και αντιθέσεις το πολιτικό σύστημα  οδήγησε τη χώρα  πρώτιστα σε μια πολιτισμική και μορφωτική χρεοκοπία.

Παραδόσεις και έθιμα αιώνων πετάχτηκαν στον καιάδα της λήθης.

Το  υπερκράτος δημιούργησε τα νέα του φέουδα με κομματικούς στρατούς,  που προσέτρεξαν αρωγοί του, αφού εδώ ίσχυσε το  Άλλος δουλεύ’ ΄ς σον ήλον, κι άλλος τρώει ‘ς σην ευώραν . ( Άλλος δουλεύει κάτω από τον ήλιο και άλλος τρώει στη σκιά. )

Δεν αξιοποίησε  το ΄΄ λαϊκό λογισμικό ΄΄, ένα υπερόπλο του ελληνισμού, που επικράτησε στο χρόνο και στην ιστορία.

Δεν πρόταξε τις δημιουργικές του δυνάμεις, που είναι τα  συνεκτικά στοιχεία  μιας φιλικής παγκοσμιότητας  και όχι μιας ανταγωνιστικής παγκοσμιοποίησης.

Η παραγωγική μνήμη του ελληνισμού του Πόντου, που φέρνει τον άνθρωπο στο κέντρο της παραγωγής και όχι της κατανάλωσης,  μπορεί και σήμερα να απαντήσει στα αδιέξοδα της οικονομικής βαρβαρότητας, που επιβάλλουν οι ισχυροί στους αδύναμους.

Εμείς απλά τους επαναφέρουμε στην τάξη με τη σοφία του παππού μας, που πάντα μας έλεγε:Όταν πλουτίζετεν, μη χαίρουστουν ,κι όταν εφτωχίνετεν, μη κλαίτεν….΄΄ ( Όταν πλουτίζετε να μη χαίρεστε αλλά και όταν φτωχαίνετε να μην λυπάστε. )

 

Του Παναγιώτη Μωυσιάδη

 

Το βρήκαμε εδώ :

 

http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=617821&h1=true#commentForm

Ατάκες δικηγόρων.

 

Ατάκες δικηγόρων.

 

 

 

Το βιβλίο...Disorder in the American Courts, περιλαμβάνει μερικές από τις πιο απίθανες ατάκες, που έχουν ειπωθεί στα δικαστήρια και έχουν καταγραφεί κατά λέξη από δικαστικούς ρεπόρτερ στην Αμερική, οι οποίοι μετά βίας παρέμεναν σοβαροί την ώρα που γίνονταν οι ερωταποκρίσεις....
ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ: Αυτή η μυασθένεια κ. μάρτυρα επηρεάζει τη μνήμη σας;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Ναι..
ΔΙΚ: Και με ποιους τρόπους σάς επηρεάζει τη μνήμη;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Ξεχνάω...
ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ: Ξεχνάτε; Μπορείτε να μας δώσετε ένα παράδειγμα για κάτι που έχετε ξεχάσει;

___________________________________
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Γιατρέ, αληθεύει ότι όταν ένας άνθρωπος πεθάνει στον ύπνο του, δεν το γνωρίζει ως το άλλο πρωί;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Τώρα στ' αλήθεια περάσατε τις εξετάσεις για άσκηση νομικού επαγγέλματος;
___________________________________
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Ο μικρότερος γιος, ο εικοσάχρονος, τι ηλικίας είναι;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Είναι 20, όσο 

περίπου και το IQ σας.
___________________________________
ΔΙΚ: Ήσουν παρών όταν πάρθηκε η φωτογραφία σου;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Τώρα με δουλεύετε;
___________________________________
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Και είχε τρία παιδιά, έτσι δεν είναι;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Ναι.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Πόσα ήταν αγόρια;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Κανένα.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Υπήρχε κανένα κορίτσι;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Κύριε Δικαστά, νομίζω χρειάζομαι άλλον δικηγόρο. Μπορώ να πάρω άλλον;
____________________________________
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Πώς τερματίστηκε ο πρώτος σας γάμος;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Λόγω θανάτου.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Και με τίνος τον θάνατο τερματίστηκε;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Για μαντέψτε;
_____________________________________
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Μπορείτε να περιγράψετε το άτομο;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Ήταν μεσαίου αναστήματος και είχε γένια.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ. Ήταν άντρας ή γυναίκα;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Αν δεν είχε έρθει κάποιο τσίρκο στην πόλη, μάλλον άντρας θα έλεγα...
_____________________________________
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Γιατρέ, πόσες από τις αυτοψίες σας τις έχετε διενεργήσει σε νεκρούς ανθρώπους;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ : Όλες. Οι ζωντανοί, ξέρετε, αντιστέκονται πάρα πολύ.
_____________________________________
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Θυμάστε την ώρα που εξετάσατε το σώμα;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Η αυτοψία άρχισε γύρω στις 8:30 π.μ.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Και ο κύριος Νέντον ήταν νεκρός εκείνη την ώρα;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Αν όχι, σίγουρα ήταν μέχρι να τελειώσω!
______________________________________
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Γιατρέ, πριν διενεργήσετε τη νεκροψία ελέγξατε αν υπήρχε σφυγμός;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Όχι.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Ελέγξατε την πίεση του αίματος;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: ‘Οχι.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Ελέγξατε την αναπνοή;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Όχι..
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Ώστε λοιπόν, είναι πιθανόν ο ασθενής να ήταν ζωντανός όταν αρχίσατε τη νεκροψία;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: ‘Οχι.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Πώς μπορείτε να είστε σίγουρος, γιατρέ;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Γιατί ο εγκέφαλός του βρισκόταν πάνω στο γραφείο μου σε μια γυάλα.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Α, μάλιστα. Όμως θα μπορούσε ο ασθενής, παρ' όλα αυτά, να είναι ακόμη ζωντανός;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Ναι, είναι πιθανόν! Θα μπορούσε να είναι ζωντανός και να ασκεί τη δικηγορία.

 

Το βρήκαμε εδώ :

 

http://perierga.gr/2012/03/%CE%B1%CE%BC%CE%AF%CE%BC%CE%B7%CF%84%CE%B5%CF%82-%C2%AB%CE%B1%CF%84%CE%AC%CE%BA%CE%B5%CF%82%C2%BB-%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B7%CE%B3%CF%8C%CF%81%CF%89%CE%BD/

 

Σκέψεις μπροστά στο κατώφλι του Νέου Χρόνου

 

Σκέψεις μπροστά στο κατώφλι του Νέου Χρόνου

 

Αναλογιζόμενοι το παρελθόν μας ,ίσως μερικές φορές αντιλαμβανόμαστε, ότι πράγματα που στενοχωρηθήκαμε επειδή τα είχαμε χάσει , ήταν βαρίδια που μας εμπόδιζαν και ουσιαστικά η απώλειά τους μας έκανε να κατευθυνθούμε σε κάτι καλύτερο. Εφ’ όσον λοιπόν συνειδητοποιούμε πως είναι αδύνατον να ελέγξουμε τα πάντα , καλό είναι να επιτρέπουμε τον εαυτό μας να χαλαρώνει και να έχουμε τη πίστη ότι τα πράγματα κατευθύνονται προς το σωστό προορισμό. Τα παρακάτω ίσως μας βοηθήσουνε να τονώνουμε τη πίστη μας :

1. Όλα είναι, όπως θα έπρεπε να είναι. Ακόμα και οι πιο τραγικές και αγχωτικές καταστάσεις, τελικά μας διδάσκουν σημαντικά μαθήματα, που διαφορετικά ίσως δεν είχαμε την ευκαιρία να τα συναντήσουμε. Πολλές φορές, όταν τα πράγματα καταρρέουν, στην πραγματικότητα βρίσκουν επιτέλους τη θέση τους.

2. Για να βρούμε τον πραγματικό μας εαυτό , μερικές φορές ίσως χρειαστεί, να χαθούμε σε αυτόν τον κόσμο. Η απώλεια προσανατολισμού σηματοδοτεί την ανάγκη εγκατάλειψης της ζωής που κάνουμε και την αναζήτηση διαφορετικής ζωής.

3. Είναι συνήθως ο πιο βαθύς πόνος, που μας κάνει να αναπτύξουμε πλήρως τις δυνατότητες μας. Είναι οι τρομαχτικές, οι αγχωτικές επιλογές, που καταλήγουν να είναι οι πιο αξιόλογες. Χωρίς πόνο, δεν θα υπάρξει καμία αλλαγή. Ο πόνος είναι ίσως ο μοναδικός τρόπος, για να αντιληφθούμε ότι η πορεία της ζωής μας είναι λανθασμένα χαραγμένη κι επιβάλλεται να χαράξουμε νέα πορεία.

4. Ένα από τα μεγαλύτερα διλήμματα  που αντιμετωπίζουμε στη ζωή μας, είναι να αποφασίσουμε, αν πρέπει να τα παρατήσουμε η αν πρέπει να επιμείνουμε. Αν αντιληφθούμε ότι προσπαθούμε να αλλάξουμε κάποιον ή αντίθετα αν κάποιος επιχειρεί να αλλάξει εμάς , τότε μάλλον το καλύτερο είναι να φύγουμε μακριά. Αλλά, αν κυνηγάμε ένα όνειρο και πιστεύουμε πραγματικά σ΄ αυτό, τότε επιβάλλεται να επιμείνουμε, ακόμη κι αν χρειαστεί να τροποποιήσουμε το όνειρό μας ή να μεταβάλλουμε τη τακτική μας.

5. Η πρώτη μας φροντίδα και το πρώτο μας μέλημα, καλό είναι να είναι ο εαυτός μας. Πριν γίνουμε φίλοι με άλλους, θα πρέπει να καταφέρουμε πρώτα, να γίνουμε φίλοι του εαυτού μας. Δεν λέγεται εγωισμός αυτό, λέγεται προσωπική ανάπτυξη. Για να μπορέσουμε να φέρουμε την αρμονία και την ισορροπία γύρω μας , πρέπει πρώτα να κάνουμε τη δική μας ζωή αρμονική και ισορροπημένη.

6. Μια από τις μεγαλύτερες αισθήσεις ελευθερίας, που μπορεί να νοιώσουμε ,είναι όταν επιλέγουμε να μην νοιαζόμαστε για το τί σκέφτονται όλοι οι άλλοι για εμάς. Όταν ανησυχούμε  για το τί σκέφτονται οι άλλοι για εμάς , ουσιαστικά τους παραχωρούμε τη δύναμη, να επηρεάζουν και να κατευθύνουν τη δική μας ζωή. Παράλληλα όταν αφήνουμε τον εαυτό μας να παρασυρθεί από τους άλλους , χάνουμε κάθε έλεγχο που μπορεί να έχουμε , επειδή ουσιαστικά το μοναδικό που μπορεί να έχουμε κάτω από τον έλεγχό μας, είναι μόνο ο ίδιος ο εαυτός μας.

7. Το μόνο πράγμα που μπορούμε απόλυτα να ελέγξουμε, είναι η δική μας αντίδραση και ανταπόκριση σε ότι μας συμβαίνει. Αυτό δεν αναιρεί την ανάγκη προνοητικότητας και προετοιμασίας από μέρους μας. Απλά μας βοηθάει, ώστε να γίνουμε περισσότερο ευέλικτοι και προσαρμοστικοί και ευκολότερα να μπορέσουμε να σηκωθούμε μετά από ενδεχόμενη πτώση.

8. Είναι αναμενόμενο μέχρι ενός σημείου, να συναντήσουμε ανθρώπους , που θα μας πουν ψέματα. Μερικές φορές είναι προτιμότερο να έχουμε απέναντί μας έναν ειλικρινή αντίπαλο , παρά ένα φίλο , που λέει ψέματα. Δίνουμε περισσότερη προσοχή στις ενέργειες των άλλων , παρά σε ότι λένε. Οι ενέργειες και όχι τα λόγια είναι αυτό που δίνει ποιότητα στις σχέσεις, επειδή οι πράξεις παράγουν αποτελέσματα.

9. Επικεντρωνόμαστε σ’ αυτά που έχουμε και προσπερνάμε αυτά, που νομίζουμε πως μας λείπουν. Αν είμαστε ευγνώμονες για όσα έχουμε, είναι πιθανόν να μη μας λείψουν ποτέ αυτά που χρειαζόμαστε.

10. Όλα αυτά που συνέβησαν στο παρελθόν , είτε μας οδήγησαν σε επιτυχία είτε σε αποτυχία , έχουν περάσει και καμία δύναμη δεν έχουν να επηρεάσουν το παρόν μας. Όλα αυτά που περάσαμε, μας οδήγησαν σ’ αυτό που είμαστε σήμερα. Έτσι λοιπόν και τα μελλούμενα θα είναι αποτελέσματα αυτών, που θα κάνουμε σήμερα. Ας προσπαθήσουμε λοιπόν κάθε φορά, να κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε.

11. Ας επιτρέψουμε στον εαυτό μας να έχει θετική σκέψη και θεώρηση και να είναι αισιόδοξος, πως τα πράγματα τελικά θα πάνε καλά. Σίγουρα, ο ήλιος σταματάει να λάμπει κάποιες φορές και μπορεί να βρεθούμε σε μια τεράστια καταιγίδα ή και περισσότερες, αλλά τελικά ο ήλιος θα βγει και θα λάμψει και πάλι. Μερικές φορές εξαρτάται από εμάς, να μείνουμε όσο το δυνατόν πιο θετικοί γίνεται, ώστε να καταφέρουμε να δούμε και πάλι τις ακτίνες του ήλιου μέσα από τα σύννεφα. Γνωρίζουμε βέβαια, πως οι αισιόδοξοι μερικές φορές βλέπουν φως εκεί που δεν υπάρχει. Ας μην είμαστε λοιπόν εμείς οι μίζεροι, που θα τρέξουμε γρήγορα για να το σβήσουμε………

 

Περισσότερα εδώ :

 

http://gr.omg.yahoo.com/news/12-σκληρές-αλήθειες-που-θα-σε-βοηθήσουν-να-143900329.htmlhttp://gr.omg.yahoo.com/news/12-σκληρές-αλήθειες-που-θα-σε-βοηθήσουν-να-143900329.html

Η τύχη ή η ατυχία κυβερνούν τη ζωή σου;

 

Η τύχη ή η ατυχία κυβερνούν τη ζωή σου;

 

 

Η τύχη του καθενός έχει άμεση εξάρτηση από τις πεποιθήσεις και τη συμπεριφορά του. Οι πεποιθήσεις καθορίζουν αυτά, που αγαπά και θεωρεί σημαντικά στη ζωή του. Η συμπεριφορά του καθορίζει, το πόσο πολύ προσπαθεί να αποκτήσει αυτά, που θεωρεί σημαντικά , το πόσο πολύ επιμένει στην προσπάθειά του, εφ’ όσον δεν πετυχαίνει το αποτέλεσμα, που επιθυμεί , καθώς επίσης και την αλληλεπίδρασή του με το περιβάλλον του.

Ο τυχερός άνθρωπος έχει σαν χαρακτηριστικό , όχι μόνον την ικανότητά του να απολαμβάνει στο έπακρο τις ευνοϊκές συνθήκες, όταν περιστοιχίζεται από αυτές, αλλά ακόμα περισσότερο την επιδεξιότητά του να αναζητά και να βρίσκει αυτό, που μπορεί να χρησιμοποιήσει προς όφελός του , όταν οι συνθήκες είναι δυσμενείς, ώστε να περιορίσει ή και να εξαλείψει τις πιθανές απώλειές του.

Τα παραπάνω συμπεράσματα προέκυψαν από έρευνες. Εφ’ όσον λοιπόν αντιλαμβανόμαστε ,ότι αυτά πλησιάζουν την πραγματικότητα , συμπεραίνουμε ότι η τύχη μπορεί να μεταβληθεί , εφ’ όσον παραμένουμε ανοικτοί στη μεταβολή των πεποιθήσεών μας , της συμπεριφοράς μας και επιλέξουμε την αναζήτηση, σε οτιδήποτε μας συμβαίνει, των στοιχείων εκείνων, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν προς όφελός μας.

Στη συνέχεια θα δούμε τις μεθόδους , τις οποίες μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε , ώστε να μπορέσουμε να αποκτήσουμε κάποιο έλεγχο , τουλάχιστον όσον αφορά τη δική μας συνεισφορά, πάνω στη τύχη.

1.Μεγιστοποίηση των ευκαιριών μας.

Οι διαθέσιμες επιλογές μας μπορούν να αυξηθούν στις περιπτώσεις, που οικοδομούμε και συντηρούμε το κοινωνικό μας δίκτυο, κρατάμε μια στάση χαλαρή απέναντι στις καταστάσεις , δρώντας με ηρεμία και ψυχραιμία και καλλιεργούμε ευρύτητα αντίληψης , έχοντας το μυαλό μας ανοικτό σε νέα ερεθίσματα.

Ενδεικτικές συμπεριφορές από μέρους μας μπορεί να είναι το να επιδιώκουμε να πιάνουμε κουβέντα με αγνώστους όταν π.χ. βρισκόμαστε σε ουρά αναμονής, να καταπολεμάμε τη τάση μας να ανησυχούμε και να αγωνιούμε για το μέλλον και να είμαστε ανοικτοί σε νέες εμπειρίες , επιζητώντας το σπάσιμο της ρουτίνας , εφ’ όσον δεν ανιχνεύουμε κάποιον κίνδυνο.

2.Επιδίωξη της συμβολής της διαίσθησής  στη λήψη των αποφάσεων μας.

Με τον όρο διαίσθηση εννοούμε αυτή τη παράξενη αίσθηση , που έρχεται απροειδοποίητα και ξαφνικά και μας κάνει να αισθανόμαστε σιγουριά και εμπιστοσύνη, ή αντίθετα μας κάνει να αισθανόμαστε άβολα κι επιφυλακτικά , χωρίς οι εξωτερικές συνθήκες ,στις οποίες βρισκόμαστε , να δικαιολογούν κάτι ανάλογο. Μοιάζει σαν μια ΄΄εσωτερική φωνούλα ΄΄ , που μας επισημαίνει ότι μια μεγάλη ευλογία βρίσκεται στο δρόμο μας , ή αντίθετα παραμονεύει μεγάλος κίνδυνος , παρά το γεγονός ότι αυτά, που αντιλαμβανόμαστε με τις πέντε αισθήσεις μας εκείνη τη στιγμή, δεν δικαιολογούν την αίσθησή μας αυτή.
Όλοι οι άνθρωποι έχουμε διαίσθηση , απλώς ποικίλει ο βαθμός της έντασής της. Τρόποι που μπορούν να αυξήσουν την διαίσθηση μας είναι ο διαλογισμός , η απομάκρυνση προσωρινά από το πρόβλημα που μας απασχολεί , η προσπάθεια καθαρισμού του μυαλού μας και η αναζήτηση μιας ήσυχης γωνιάς, όπου θα επιδιώξουμε το διάλογο με τον εσώτερο εαυτό μας.
Ενδεικτικές συμπεριφορές από μέρους μας μπορεί να είναι το να ακολουθούμε το ένστικτο και το προαίσθημά μας , όταν αυτά δεν συγκρούονται με τη λογική και να βρίσκουμε χρόνο καθημερινά για διαλογισμό ή προσευχή.

3.Προσδοκία της καλής τύχης μας.

Για να πραγματοποιήσουμε τις φιλοδοξίες και τα όνειρά μας, αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να δουλέψουμε επίμονα και μεθοδικά. Επιπλέον πρέπει να πιστεύουμε ότι η καλή τύχη θα συνοδεύει τις προσπάθειές μας.

Κάθε φορά λοιπόν που επιτυγχάνουμε κάποιο από τους στόχους μας, πρέπει να αναγνωρίζουμε και να εκτιμούμε το γεγονός, ότι η τύχη ήταν με το μέρος μας και επιπλέον να προσδοκούμε, ότι αυτή θα συνεχίζει να μας υποστηρίζει.
Όταν πραγματικά επιθυμούμε οτιδήποτε , προσπαθούμε να το πετύχουμε, χωρίς να μας αποθαρρύνουν οι μικρές πιθανότητες επιτυχίας, που φαντάζουν να υπάρχουν, αλλά επιπλέον συνεχίζουμε τις προσπάθειες παρά τις πρόσκαιρες  αποτυχίες. Γνωρίζουμε ότι η τύχη ευνοεί αυτόν που επιμένει και παραμένει στο παιγνίδι.
Προσδοκούμε, ότι οι αλληλεπιδράσεις μας με τους άλλους ανθρώπους θα είναι θετικές. Γνωρίζουμε, ότι η δική μας συμπεριφορά καθορίζει τη συμπεριφορά των άλλων απέναντί μας.
Ενδεικτικές στάσεις από μέρους μας μπορεί να είναι, το να περιμένουμε πως καλά πράγματα θα μας συμβούν , να επιμένουμε στη προσπάθειά μας να πετύχουμε αυτό που πραγματικά επιθυμούμε , ακόμα και όταν οι πιθανότητες δεν είναι με το μέρος μας και να είμαστε καλοπροαίρετοι απέναντι στους άλλους ανθρώπους , αναμένοντας ότι αυτοί θα είναι ευχάριστοι , φιλικοί και εξυπηρετικοί.

4.Μετατροπή της κακοτυχίας μας σε καλή τύχη.

Για να μετατρέψουμε τις κακοτυχίες μας σε καλή τύχη , μπορούμε να εφαρμόσουμε τέσσερεις τεχνικές.

α. Να αναζητούμε και να βρίσκουμε τα όποια θετικά υπάρχουν στη κακοτυχία μας. Όσο δυσμενείς και να είναι οι επιπτώσεις της κακοτυχίας επάνω μας, πάντα θα υπάρχουν άλλοι άνθρωποι, στους οποίους οι επιπτώσεις ανάλογης κακοτυχίας είναι πολύ χειρότερες.

β. Να πιστεύουμε ότι μακροπρόθεσμα η οποιαδήποτε κακοτυχία που συνέβη, θα οδηγήσει σε καταστάσεις θετικότερες για εμάς, από αυτές στις οποίες θα βρισκόμασταν αν δεν είχαμε την κακοτυχία. Εξ άλλου κάθε εμπόδιο για καλό και ότι δεν μας σκοτώνει μας δυναμώνει.

γ. Να μην επιτρέπουμε την αδρανοποίηση ,στην οποία μπορεί να μας οδηγήσει η συνεχής ανάμνηση της κακοτυχίας μας και το συνεχές αναμάσημα της σκέψης ΄΄ Γιατί να συμβεί αυτό σε μένα ΄΄. Γρήγορα ξεπερνάμε το γιατί και επικεντρωνόμαστε στο πως θα συνεχίσουμε τη ζωή μας.

δ. Να αναζητούμε τη δική μας συνεισφορά στη δημιουργία της κακοτυχίας μας , να εντοπίζουμε τη λανθασμένη συμπεριφορά μας και να μην επιτρέπουμε την επανάληψή της , που μπορεί να οδηγήσει σε ανάλογες ΄΄ κακοτυχίες ΄΄ στο μέλλον.

Ενδεικτικές στάσεις από μέρους μας μπορεί να είναι, να αναζητάμε το οποιοδήποτε θετικό σε ότι μας συμβαίνει , να είμαστε πεπεισμένοι ότι τα περισσότερα που τα θεωρούμε δυσάρεστα θα φανεί στο μέλλον ότι συνέβησαν για το δικό μας όφελος και να ξεπερνάμε το παρελθόν και όλα όσα μας συνέβησαν , παίρνοντας όμως τα μαθήματα, που είχαν αυτά για εμάς.

Όλα τα παραπάνω είναι ευρήματα ερευνών που πραγματοποίησε ο Dr Richard Wiseman και αναφέρονται στο βιβλίο του , που κυκλοφόρησε στα Ελληνικά με τίτλο

΄΄ Αλλάξτε την τύχη σας για να αλλάξει η ζωή σας ΄΄, από τον εκδοτικό οίκο Α.Α. ΛΙΒΑΝΗ.